1. Βασική Θεωρία
Προσθέσαμε νέο παιχνίδι γι' αυτό το μάθημα!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Διαίρεση με διψήφιο διαιρέτη 🧮

Ξέρεις ήδη να διαιρείς με έναν μονοψήφιο αριθμό, όπως 84÷784 \div 7. Τώρα θα μάθεις κάτι νέο: πώς διαιρούμε με έναν διψήφιο αριθμό, όπως 1515 ή 2424. Δηλαδή, θα λύνουμε διαιρέσεις σαν κι αυτή: 384÷24384 \div 24.

Η δυσκολία εδώ είναι ότι δεν ξέρουμε από έξω την προπαίδεια του 24 όπως ξέρουμε την προπαίδεια του 7. Γι' αυτό χρειαζόμαστε στρατηγικές που μας βοηθούν να βρούμε το πηλίκο χωρίς να ξέρουμε την προπαίδεια απέξω.

Τι σημαίνει «διαιρώ με διψήφιο διαιρέτη»

Η διαίρεση 384÷24384 \div 24 σημαίνει: πόσες φορές χωράει το 24 μέσα στο 384; Ή αλλιώς: αν μοιράσω 384 πράγματα σε ομάδες των 24, πόσες ομάδες θα φτιάξω;

Στη διαίρεση Δ÷δΔ \div δ έχουμε τέσσερα μέρη:

  • Διαιρετέος (Δ): ο αριθμός που μοιράζουμε (το 384).
  • Διαιρέτης (δ): ο αριθμός με τον οποίο μοιράζουμε (το 24).
  • Πηλίκο (Π): πόσες φορές χωράει ο διαιρέτης στον διαιρετέο.
  • Υπόλοιπο (υ): όσα περισσεύουν όταν η μοιρασιά δεν βγαίνει ακριβώς.

Όταν ο διαιρέτης έχει δύο ψηφία, δεν μπορούμε να ανατρέξουμε σε μια απομνημονευμένη προπαίδεια. Χρειαζόμαστε λοιπόν μια στρατηγική εκτίμησης: να μαντέψουμε λογικά ένα ψηφίο του πηλίκου και μετά να το ελέγξουμε.

Γιατί δεν υπάρχει προπαίδεια του 24;

Η προπαίδεια που μάθαμε απέξω φτάνει ως το 1010. Για διαιρέτες πάνω από το 1010 δεν υπάρχει έτοιμος πίνακας στο μυαλό μας — γι' αυτό μαθαίνουμε τρόπους να τον «φτιάχνουμε» εμείς οι ίδιοι, στιγμιαία, όποτε τον χρειαζόμαστε.

Στρατηγική εκτίμησης: στρογγυλοποιώ τον διαιρέτη

Η πιο χρήσιμη στρατηγική για να ξεκινήσουμε είναι η εκτίμηση με στρογγυλοποίηση. Δεν δουλεύουμε κατευθείαν με το δύσκολο διψήφιο νούμερο, αλλά με έναν κοντινό, στρογγυλό αριθμό που ξέρουμε καλά.

Παράδειγμα: θέλουμε να υπολογίσουμε 384÷24384 \div 24.

  1. Σκέφτομαι: «Το 24 είναι περίπου 25». Το 25 μου είναι βολικό, γιατί ξέρω ότι 4×25=1004 \times 25 = 100.
  2. Ρωτάω: «Πόσα 25άρια χωράνε στο 384;» Ξέρω ότι 15×25=37515 \times 25 = 375, που είναι πολύ κοντά στο 384.
  3. Άρα μαντεύω ότι το πηλίκο είναι περίπου 15.
  4. Ελέγχω τη μαντεψιά μου με το πραγματικό 24: 15×24=36015 \times 24 = 360. Αφαιρώ: 384−360=24384 - 360 = 24. Το υπόλοιπο μου βγαίνει ίσο με τον διαιρέτη — αυτό σημαίνει ότι χωράει άλλη μία φορά! Δοκιμάζω το 16: 16×24=38416 \times 24 = 384. Ακριβώς! Το πηλίκο είναι 16, χωρίς υπόλοιπο.

Η στρογγυλοποίηση δεν μας δίνει πάντα την ακριβή απάντηση με την πρώτη φορά — μας δίνει μια καλή αρχική εκτίμηση, που τη διορθώνουμε με έναν πολλαπλασιασμό-έλεγχο.

Στρατηγική διαδοχικών αφαιρέσεων πολλαπλασίων

Μια δεύτερη στρατηγική είναι να αφαιρούμε από τον διαιρετέο μεγάλα, βολικά πολλαπλάσια του διαιρέτη, αντί να αφαιρούμε τον διαιρέτη μία φορά τη φορά (κάτι που θα έπαιρνε πολλά βήματα).

Για να διαιρέσουμε 384÷24384 \div 24:

  1. Ψάχνω εύκολα πολλαπλάσια του 24: 24×10=24024 \times 10 = 240.
  2. Αφαιρώ: 384−240=144384 - 240 = 144. Έχω ήδη μετρήσει 10 φορές τον διαιρέτη.
  3. Ψάχνω ξανά: 24×5=12024 \times 5 = 120.
  4. Αφαιρώ: 144−120=24144 - 120 = 24. Έχω μετρήσει 5 ακόμα φορές.
  5. Το 24 που έμεινε είναι ακριβώς ίσο με τον διαιρέτη, άρα χωράει 1 ακόμα φορά: 24−24=024 - 24 = 0.
  6. Προσθέτω όλες τις φορές: 10+5+1=1610 + 5 + 1 = 16. Δεν έμεινε τίποτα, άρα το υπόλοιπο είναι 0.

Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο με πριν: 384÷24=16384 \div 24 = 16, χωρίς υπόλοιπο. Αυτή η στρατηγική μοιάζει με τη διαδοχική αφαίρεση που ήδη ξέρεις, αλλά πηδάει σε μεγαλύτερα βήματα (πολλαπλάσια όπως ×10\times 10, ×5\times 5, ×2\times 2) αντί να αφαιρεί τον διαιρέτη μία φορά κάθε φορά — έτσι φτάνουμε στην απάντηση πολύ πιο γρήγορα.

Η κάθετη διαίρεση βήμα-βήμα

Η κάθετη διαίρεση είναι ο πιο οργανωμένος τρόπος: γράφουμε τη διαδικασία σε στήλες και δουλεύουμε ψηφίο-ψηφίο, από τα αριστερά προς τα δεξιά. Σε κάθε βήμα επαναλαμβάνουμε την ίδια λογική:

  1. Διαλέγω το κομμάτι του διαιρετέου που εξετάζω (ξεκινώντας από τα αριστερά, παίρνοντας όσα ψηφία χρειάζονται ώστε το κομμάτι να είναι ίσο ή μεγαλύτερο από τον διαιρέτη).
  2. Εκτιμώ πόσες φορές χωράει ο διαιρέτης σε αυτό το κομμάτι (με στρογγυλοποίηση ή δοκιμή).
  3. Πολλαπλασιάζω τον διαιρέτη με την εκτίμησή μου.
  4. Αφαιρώ το γινόμενο από το κομμάτι που εξέταζα.
  5. Ελέγχω ότι το υπόλοιπο του βήματος είναι μικρότερο από τον διαιρέτη· αν όχι, διορθώνω την εκτίμηση.
  6. Κατεβάζω το επόμενο ψηφίο του διαιρετέου δίπλα στο υπόλοιπο και επαναλαμβάνω από το βήμα 2, μέχρι να μην έχουν μείνει άλλα ψηφία.

Ας δούμε τα βήματα για 384÷24384 \div 24:

   384 | 24
  -24  |____
  ---- |  16
   144 |
  -144 |
  ---- |
     0  ⟵ υπόλοιπο
  • Βήμα 1: Κοιτάζω το «38» (τα δύο πρώτα ψηφία), γιατί μόνο το «3» είναι μικρότερο από το 24. Πόσες φορές χωράει το 24 στο 38; Μία φορά (24×1=2424 \times 1 = 24). Γράφω 1 στο πηλίκο.
  • Βήμα 2: Αφαιρώ 38−24=1438 - 24 = 14.
  • Βήμα 3: Κατεβάζω το επόμενο ψηφίο, το 4, δίπλα στο 14, και σχηματίζω το 144.
  • Βήμα 4: Πόσες φορές χωράει το 24 στο 144; Εκτιμώ με στρογγυλοποίηση (24 ≈ 25, και 6×25=1506 \times 25 = 150, λίγο πολύ, άρα δοκιμάζω 6): 24×6=14424 \times 6 = 144. Ακριβώς! Γράφω 6 στο πηλίκο.
  • Βήμα 5: Αφαιρώ 144−144=0144 - 144 = 0. Δεν έχω άλλο ψηφίο να κατεβάσω, άρα τελείωσα.

Το πηλίκο είναι 16 και το υπόλοιπο 0.

Γιατί κάθε βήμα μοιάζει με μικρή διαίρεση

Η κάθετη διαίρεση δεν είναι κάτι νέο κάθε φορά — είναι η ίδια ερώτηση («πόσες φορές χωράει ο διαιρέτης;») που την επαναλαμβάνουμε πολλές φορές, κάθε φορά σε ένα μικρότερο κομμάτι του αριθμού. Γι' αυτό, όσο πιο άνετα εκτιμάς πολλαπλάσια διψήφιων αριθμών, τόσο πιο γρήγορα προχωράς σε κάθε βήμα.

Επαλήθευση με πολλαπλασιασμό

Αφού βρούμε το πηλίκο και το υπόλοιπο, πρέπει να επαληθεύσουμε ότι η διαίρεση είναι σωστή. Ο κανόνας είναι:

Δηλαδή: διαιρετέος = πηλίκο επί διαιρέτης, συν το υπόλοιπο. Αν κάνουμε αυτόν τον υπολογισμό και το αποτέλεσμα ταιριάζει με τον αρχικό διαιρετέο, τότε η διαίρεση είναι σωστή.

Παράδειγμα, για 384÷24=16384 \div 24 = 16 με υπόλοιπο 0:

Ταιριάζει με το αρχικό 384, άρα η διαίρεση είναι σωστή! Η επαλήθευση είναι πολύτιμη γιατί στη διαίρεση με διψήφιο διαιρέτη γίνονται εύκολα μικρά λάθη σε κάποιο ενδιάμεσο βήμα, και ο έλεγχος μάς τα αποκαλύπτει αμέσως.

Έλεγχος του υπολοίπου

Υπάρχει ένας απλός κανόνας που πρέπει να ισχύει πάντα σε κάθε διαίρεση: το υπόλοιπο πρέπει να είναι μικρότερο από τον διαιρέτη.

Αν διαιρούμε με το 24, το υπόλοιπο πρέπει να είναι από 0 ως 23 — ποτέ 24 ή παραπάνω. Αν σου βγει υπόλοιπο ίσο ή μεγαλύτερο από τον διαιρέτη, αυτό σημαίνει ότι το πηλίκο σου είναι πολύ μικρό: ο διαιρέτης χωράει ακόμα μία (ή περισσότερες) φορές μέσα στο υπόλοιπο που βρήκες, οπότε πρέπει να αυξήσεις το πηλίκο και να ξαναδοκιμάσεις.

Αυτός ο έλεγχος είναι χρήσιμος σε κάθε στρατηγική που είδαμε — στην εκτίμηση, στις διαδοχικές αφαιρέσεις πολλαπλασίων και σε κάθε βήμα της κάθετης διαίρεσης: μας δείχνει αμέσως αν κάτι πήγε στραβά, πριν καν φτάσουμε στο τέλος.