1. Μαθαίνω
Προσθέσαμε νέο παιχνίδι γι' αυτό το μάθημα!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Σύγκριση Ρητών Αριθμών ⚖️

Κάθε φορά που λες «κάνει πιο κρύο σήμερα, -3 βαθμούς, από ό,τι χθες που ήταν -1» ή «χρωστάω λιγότερα από σένα», κάνεις στην πραγματικότητα μια σύγκριση αριθμών. Όταν στους αριθμούς μπαίνουν και αρνητικοί, και κλάσματα, και δεκαδικοί, το «ποιος είναι μεγαλύτερος» δεν είναι πάντα προφανές με την πρώτη ματιά. Σε αυτή την ενότητα θα μάθεις έναν σταθερό τρόπο να αποφασίζεις, με σιγουριά, ποιος από δύο ρητούς αριθμούς είναι μεγαλύτερος, χωρίς να χρειάζεται να μαντεύεις.

Τι είναι μια ανισότητα 🔤

Όταν λέμε ότι δύο αριθμοί είναι ίσοι, γράφουμε π.χ. 3=33 = 3. Όταν όμως δύο αριθμοί (ή δύο αριθμητικές παραστάσεις) ΔΕΝ είναι ίσοι, χρειαζόμαστε έναν τρόπο να πούμε ποιος είναι ο μεγαλύτερος. Αυτό ακριβώς κάνει μια ανισότητα.

Τα σύμβολα που χρησιμοποιούμε είναι τέσσερα:

ΣύμβολοΔιαβάζεταιΣημαίνει
>>«μεγαλύτερο από»ο αριστερός αριθμός είναι μεγαλύτερος
<<«μικρότερο από»ο αριστερός αριθμός είναι μικρότερος
≥\ge«μεγαλύτερο ή ίσο με»ο αριστερός είναι μεγαλύτερος Ή ίσος
≤\le«μικρότερο ή ίσο με»ο αριστερός είναι μικρότερος Ή ίσος

Ένα εύκολο κόλπο για να θυμάσαι ποιο σύμβολο είναι ποιο: το άνοιγμα του συμβόλου «κοιτάζει» πάντα προς τον μεγαλύτερο αριθμό, σαν στόμα που θέλει να «φάει» τον μεγαλύτερο. Στο 7>27 > 2, το άνοιγμα είναι προς το 7, που είναι όντως ο μεγαλύτερος.

Κάθε ανισότητα, μόλις τη γράψεις με συγκεκριμένους αριθμούς, γίνεται μια πρόταση που είναι είτε ΑΛΗΘΗΣ 🟢 είτε ΨΕΥΔΗΣ 🔴 — όχι κάτι ενδιάμεσο.

Παράδειγμα αληθούς και ψευδούς ανισότητας
  • Η πρόταση 5≥25 \ge 2 είναι αληθής, γιατί το 5 είναι πράγματι μεγαλύτερο από το 2.
  • Η πρόταση 2<02 < 0 είναι ψευδής, γιατί το 2 δεν είναι μικρότερο από το 0· είναι μεγαλύτερο.
  • Η πρόταση 4≤44 \le 4 είναι αληθής, γιατί το ≤\le επιτρέπει και την περίπτωση της ισότητας.

Οι ανισότητες δεν χρειάζεται να έχουν μόνο έναν αριθμό σε κάθε πλευρά· μπορεί να έχουν ολόκληρες παραστάσεις, όπως 2+5≥3⋅42+5 \ge 3\cdot 4. Για να κρίνεις αν είναι αληθής ή ψευδής, υπολογίζεις πρώτα κάθε πλευρά ξεχωριστά (εδώ: 77 και 1212) και μετά συγκρίνεις τα αποτελέσματα. Εδώ 7≥127 \ge 12 είναι ψευδής, αφού το 7 δεν είναι ούτε μεγαλύτερο ούτε ίσο με το 12.

Η αριθμογραμμή ως «χάρτης» σύγκρισης 📏

Ο πιο εποπτικός τρόπος να συγκρίνεις ρητούς αριθμούς είναι να φανταστείς την αριθμογραμμή: μια ευθεία με το 0 στη μέση, τους θετικούς αριθμούς να απλώνονται προς τα δεξιά και τους αρνητικούς προς τα αριστερά.

Ο χρυσός κανόνας είναι ένας και μόνο:

Όσο πιο δεξιά βρίσκεται ένας αριθμός στην αριθμογραμμή, τόσο πιο μεγάλος είναι.

Ισοδύναμα: όσο πιο αριστερά, τόσο πιο μικρός.

Κοιτάζοντας αυτή τη γραμμή βλέπουμε αμέσως, χωρίς κανέναν υπολογισμό, ότι:

Αυτός ο κανόνας ισχύει για όλους τους ρητούς αριθμούς, όχι μόνο για ακέραιους: αν τοποθετούσαμε πάνω στην αριθμογραμμή και το 1,51,5 ή το −12-\frac{1}{2}, θα εξακολουθούσε να ισχύει «πιο δεξιά = πιο μεγάλο».

Γιατί δουλεύει πάντα αυτή η εικόνα

Η αριθμογραμμή είναι χρήσιμη γιατί μετατρέπει ένα αφηρημένο ερώτημα («ποιος αριθμός είναι μεγαλύτερος;») σε κάτι οπτικό («ποιο σημείο είναι πιο δεξιά;»). Είναι το ίδιο εργαλείο που θα χρησιμοποιήσεις αργότερα και για την πρόσθεση και την αφαίρεση ρητών αριθμών.

Σύγκριση με βάση το πρόσημο 🔴🟢

Δεν χρειάζεται πάντα να ζωγραφίζεις αριθμογραμμή. Υπάρχουν τρεις πολύ απλοί κανόνες που βασίζονται μόνο στο πρόσημο των αριθμών, και καλύπτουν αμέσως τις περισσότερες περιπτώσεις:

  1. Κάθε θετικός αριθμός είναι μεγαλύτερος από κάθε αρνητικό αριθμό. Δεν έχει σημασία πόσο «μεγάλοι» φαίνονται οι αριθμοί — π.χ. 0,1>−10000,1 > -1000, γιατί ο πρώτος είναι θετικός και ο δεύτερος αρνητικός.
  2. Κάθε θετικός αριθμός είναι μεγαλύτερος από το μηδέν. Π.χ. 7>07 > 0.
  3. Κάθε αρνητικός αριθμός είναι μικρότερος από το μηδέν. Π.χ. −4<0-4 < 0.

Συνδυάζοντας τους τρεις κανόνες, μπορούμε να πούμε πιο γενικά: κάθε αρνητικός αριθμός < 0 < κάθε θετικός αριθμός. Το μηδέν λειτουργεί σαν «σύνορο» ανάμεσα στους δύο κόσμους.

Τέσσερις αριθμοί σε μια γραμμή

Αν πάνω σε μια αριθμογραμμή έχεις τοποθετήσει τους αριθμούς δ,γ,β,α\delta, \gamma, \beta, \alpha έτσι ώστε ο δ\delta και ο γ\gamma να βρίσκονται αριστερά του 0, και ο β\beta και ο α\alpha δεξιά του 0, τότε χωρίς να ξέρεις καν τις ακριβείς τιμές τους μπορείς να γράψεις:

Αυτό δείχνει τη δύναμη του κανόνα του προσήμου: αρκεί να ξέρεις τη θέση σε σχέση με το μηδέν για να βγάλεις συμπέρασμα.

Το δύσκολο σημείο εμφανίζεται όταν οι δύο αριθμοί που συγκρίνεις έχουν το ίδιο πρόσημο — δηλαδή είναι είτε και οι δύο θετικοί είτε και οι δύο αρνητικοί. Εκεί χρειαζόμαστε ξεχωριστό σκεπτικό για κάθε περίπτωση.

Σύγκριση δύο θετικών αριθμών ➕

Αν και οι δύο αριθμοί είναι θετικοί, η σύγκριση είναι αυτή που ήδη ξέρεις από μικρότερες τάξεις: μεγαλύτερος είναι αυτός με τη μεγαλύτερη απόλυτη τιμή, δηλαδή αυτός που είναι «πιο μακριά» από το 0 προς τα δεξιά.

Παράδειγμα: 3,23,2 και 3,253,25. Συγκρίνουμε ψηφίο-ψηφίο: το ακέραιο μέρος είναι ίδιο (3), τα δέκατα είναι ίδια (2), αλλά στα εκατοστά το πρώτο έχει «τίποτα» (δηλαδή 0) και το δεύτερο έχει 5. Άρα 3,25>3,23,25 > 3,2.

Σύγκριση δύο αρνητικών αριθμών ➖

Εδώ βρίσκεται το σημείο που μπερδεύει τους περισσότερους μαθητές στην αρχή, γιατί ο κανόνας είναι αντίστροφος από ό,τι θα περίμενε κανείς:

Ανάμεσα σε δύο αρνητικούς αριθμούς, μεγαλύτερος είναι αυτός με τη μικρότερη απόλυτη τιμή.

Σκέψου το μέσα από την αριθμογραμμή: όσο πιο «μεγάλος» είναι ο αριθμός μετά το πρόσημο μείον, τόσο πιο αριστερά βρίσκεται, άρα τόσο πιο μικρός είναι στην πραγματικότητα.

Παράδειγμα: σύγκρινε το −3-3 και το −7-7.

  • Βήμα 1: Βρες τις απόλυτες τιμές: ∣−3∣=3|-3| = 3 και ∣−7∣=7|-7| = 7.
  • Βήμα 2: Σύγκρινε τις απόλυτες τιμές σαν θετικούς αριθμούς: 3<73 < 7.
  • Βήμα 3: Αντέστρεψε τη σχέση, αφού μιλάμε για αρνητικούς: −3>−7-3 > -7.

Στην αριθμογραμμή αυτό φαίνεται αμέσως: το −3-3 είναι πιο κοντά στο 0 (άρα πιο δεξιά) από το −7-7, οπότε το −3-3 είναι το μεγαλύτερο από τα δύο.

Ο ίδιος κανόνας ισχύει και για αρνητικά κλάσματα ή δεκαδικούς: −1,2-1,2 και −1,8-1,8 — έχουμε ∣−1,2∣=1,2|-1,2| = 1,2 και ∣−1,8∣=1,8|-1,8| = 1,8, και αφού 1,2<1,81,2 < 1,8, αντιστρέφουμε και βρίσκουμε −1,2>−1,8-1,2 > -1,8.

Σύγκριση κλασμάτων 🔢

Όταν οι δύο ρητοί που θες να συγκρίνεις είναι κλάσματα, το πρόβλημα είναι ότι δεν βλέπεις αμέσως «ποιο κομμάτι είναι μεγαλύτερο» απλώς κοιτάζοντας τους αριθμητές και τους παρονομαστές χωριστά. Υπάρχουν δύο βασικές τεχνικές:

Τεχνική 1 — Ίδιος παρονομαστής. Αν δύο θετικά κλάσματα έχουν τον ίδιο παρονομαστή, τότε μεγαλύτερο είναι το κλάσμα με τον μεγαλύτερο αριθμητή. Λογικό: αν κόψεις μια πίτσα σε 8 ίσα κομμάτια, το να πάρεις 5 κομμάτια είναι περισσότερο από το να πάρεις 3.

Τεχνική 2 — Διαφορετικός παρονομαστής. Πρώτα κάνουμε τα κλάσματα ομώνυμα (δηλαδή τους δίνουμε κοινό παρονομαστή) και μετά εφαρμόζουμε την Τεχνική 1.

Παράδειγμα: σύγκρινε 23\frac{2}{3} και 34\frac{3}{4}.

  • Βήμα 1: Βρες κοινό παρονομαστή, π.χ. το 12 (Ε.Κ.Π. του 3 και του 4).
  • Βήμα 2: Μετέτρεψε κάθε κλάσμα: 23=812\frac{2}{3} = \frac{8}{12} και 34=912\frac{3}{4} = \frac{9}{12}.
  • Βήμα 3: Σύγκρινε τους αριθμητές, αφού τώρα έχουν ίδιο παρονομαστή: 8<98 < 9.
  • Συμπέρασμα: 23<34\frac{2}{3} < \frac{3}{4}.

Αν τα κλάσματα είναι αρνητικά, εργάζεσαι πρώτα με τις απόλυτες τιμές τους (σαν να ήταν θετικά), βρίσκεις ποιο κλάσμα είναι μεγαλύτερο, και μετά αντιστρέφεις τη σχέση — ακριβώς όπως και με τους ακέραιους.

Παράδειγμα: σύγκρινε −23-\frac{2}{3} και −34-\frac{3}{4}. Ξέρουμε ήδη ότι 23<34\frac{2}{3} < \frac{3}{4}, άρα αντιστρέφοντας: −23>−34-\frac{2}{3} > -\frac{3}{4}.

Σύγκριση δεκαδικών αριθμών 🔟

Για δύο θετικούς δεκαδικούς, συγκρίνεις ψηφίο προς ψηφίο ξεκινώντας από το ακέραιο μέρος και προχωρώντας προς τα δεξιά, μέχρι να βρεις την πρώτη διαφορά:

  1. Σύγκρινε πρώτα τα ακέραια μέρη. Αν διαφέρουν, τελείωσες — μεγαλύτερος είναι αυτός με το μεγαλύτερο ακέραιο μέρος.
  2. Αν τα ακέραια μέρη είναι ίδια, σύγκρινε τα δέκατα.
  3. Αν και τα δέκατα είναι ίδια, σύγκρινε τα εκατοστά, και ούτω καθεξής.

Για αρνητικούς δεκαδικούς, ισχύει —όπως πάντα— ο κανόνας της αντιστροφής: βρίσκεις ποιος θετικός (σε απόλυτη τιμή) είναι μεγαλύτερος, και μετά αντιστρέφεις.

Σύγκριση αριθμών σε διαφορετική μορφή 🔄

Μερικές φορές οι δύο αριθμοί που θες να συγκρίνεις δεν είναι και οι δύο κλάσματα ή και οι δύο δεκαδικοί, αλλά ένας από κάθε μορφή — π.χ. 34\frac{3}{4} και 0,70,7. Σε αυτή την περίπτωση, το πιο ασφαλές βήμα είναι να τους φέρεις πρώτα στην ίδια μορφή, συνήθως μετατρέποντας το κλάσμα σε δεκαδικό (κάνοντας τη διαίρεση) ή αντίστροφα.

Παράδειγμα: σύγκρινε 34\frac{3}{4} και 0,70,7.

  • Βήμα 1: Μετέτρεψε το κλάσμα σε δεκαδικό: 34=0,75\frac{3}{4} = 0,75.
  • Βήμα 2: Σύγκρινε τους δύο δεκαδικούς με τον κανόνα των θετικών δεκαδικών: 0,750,75 και 0,700,70.
  • Βήμα 3: Τα δέκατα είναι 7 και 7 (ίδια), αλλά στα εκατοστά έχουμε 5 έναντι 0.
  • Συμπέρασμα: 34>0,7\frac{3}{4} > 0,7.

Διάταξη περισσότερων από δύο αριθμών 📶

Ό,τι μάθαμε για δύο αριθμούς επεκτείνεται φυσικά και σε περισσότερους. Όταν θέλουμε να βάλουμε πολλούς ρητούς αριθμούς σε σειρά (από τον μικρότερο στον μεγαλύτερο ή αντίστροφα), ακολουθούμε μια απλή στρατηγική:

  1. Χώρισε πρώτα τους αριθμούς σε τρεις ομάδες: αρνητικούς, το μηδέν (αν υπάρχει), και θετικούς.
  2. Θυμήσου ότι κάθε αρνητικός < 0 < κάθε θετικός, οπότε οι ομάδες μπαίνουν αυτόματα στη σωστή σειρά μεταξύ τους.
  3. Μέσα στην ομάδα των θετικών, τακτοποίησέ τους από τον μικρότερο στον μεγαλύτερο (κανονική σύγκριση).
  4. Μέσα στην ομάδα των αρνητικών, τακτοποίησέ τους συγκρίνοντας πρώτα τις απόλυτες τιμές τους και μετά αντιστρέφοντας τη σειρά.

Παράδειγμα: βάλε σε αύξουσα σειρά τους αριθμούς −2,  5,  −8,  0,  3-2, \; 5, \; -8, \; 0, \; 3.

  • Αρνητικοί: −2-2 και −8-8. Απόλυτες τιμές: 22 και 88, άρα 2<82 < 8 και αντιστρέφοντας −2>−8-2 > -8, δηλαδή η σειρά τους είναι −8<−2-8 < -2.
  • Μηδέν: 00.
  • Θετικοί: 33 και 55, με σειρά 3<53 < 5.
  • Συνδυάζοντας τις τρεις ομάδες: −8<−2<0<3<5-8 < -2 < 0 < 3 < 5.
Η αλυσίδα ανισοτήτων

Όταν γράφουμε −8<−2<0<3<5-8 < -2 < 0 < 3 < 5, στην ουσία «κολλάμε» πολλές ανισότητες μαζί σε μία αλυσίδα. Αυτό είναι έγκυρο μόνο επειδή κάθε αριθμός στην αλυσίδα είναι πράγματι μικρότερος από τον επόμενό του — δεν είναι απλώς ένας βολικός τρόπος γραφής, αλλά συμπυκνώνει πολλές αληθείς ανισότητες μαζί.

Ανακεφαλαίωση της μεθόδου 🧭

Όποτε πρέπει να συγκρίνεις δύο ρητούς αριθμούς, μπορείς να ακολουθήσεις πάντα αυτή τη σειρά σκέψης:

  1. Διαφορετικό πρόσημο; Αν ο ένας είναι θετικός και ο άλλος αρνητικός (ή μηδέν), το αποτέλεσμα είναι άμεσο — ο θετικός είναι πάντα ο μεγαλύτερος.
  2. Ίδιο πρόσημο και οι δύο θετικοί; Φέρε τους, αν χρειάζεται, στην ίδια μορφή (ομώνυμα κλάσματα ή δεκαδικά με ίδιο πλήθος ψηφίων) και σύγκρινε κανονικά — μεγαλύτερος είναι αυτός με τη μεγαλύτερη απόλυτη τιμή.
  3. Ίδιο πρόσημο και οι δύο αρνητικοί; Κάνε το ίδιο βήμα με τις απόλυτες τιμές, αλλά στο τέλος αντέστρεψε τη σχέση.

Αυτή η μέθοδος δουλεύει για κάθε ζευγάρι ρητών αριθμών, όσο περίπλοκοι κι αν φαίνονται με την πρώτη ματιά — ακέραιοι, κλάσματα ή δεκαδικοί.