Ερμηνευτικά σχόλια: Ατλαντίδα και Αθήνα 🔍
Το κείμενο του Πλάτωνα χρειάζεται λίγο ιστορικό και γεωγραφικό υπόβαθρο για να το καταλάβουμε καλύτερα. Εδώ εξηγούμε τα σημεία που χρειάζονται περισσότερη ανάλυση.
Ο μύθος της Ατλαντίδας
Ο θρύλος της χαμένης Ατλαντίδας είναι γνωστός σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με τον μύθο, επρόκειτο για ένα μεγάλο νησί με ανεπτυγμένο πολιτισμό ή για μια μεγάλη χώρα που καταποντίστηκε στη θάλασσα. Ο Πλάτων πραγματεύεται τον μύθο αυτό σε δύο διαλόγους: τον Κριτία και τον Τίμαιο.
Πού βρισκόταν η Ατλαντίδα
Σύμφωνα με την εκδοχή που παρουσιάζει ο Πλάτων στον Τίμαιο, η Ατλαντίδα βρισκόταν έξω από τις Ηράκλειες Στήλες, δηλαδή στον σημερινό πορθμό του Γιβραλτάρ — έξω, δηλαδή, από τη Μεσόγειο, στον ανοιχτό Ατλαντικό ωκεανό.
Ήδη στην αρχαιότητα αμφισβητήθηκε η ύπαρξη της Ατλαντίδας. Ο ιστορικός και γεωγράφος Στράβων (2.3.6) και ο φιλόσοφος Αριστοτέλης ήταν ανάμεσα σε όσους εξέφρασαν αμφιβολίες για το αν όντως υπήρξε ένα τέτοιο νησί.
Ο Πλάτων στη ζωγραφική
Στον πίνακα Η Σχολή των Αθηνών, έργο του ζωγράφου Ραφαήλ (1509-1510, Βατικανό), ο Πλάτων στέκεται δίπλα στον Αριστοτέλη κρατώντας στο χέρι του το βιβλίο του Τίμαιος.
Ο μύθος της Ατλαντίδας δεν αποτελεί ιστορικό γεγονός με αποδείξεις, αλλά φιλοσοφική αφήγηση του Πλάτωνα. Δεν πρέπει να τον μπερδεύουμε με πραγματικά ιστορικά επεισόδια της αρχαίας Ελλάδας.