Γραμματική 📜
1. Οριστική ενεστώτα ρήματος εἰμί
Το εἰμί (= είμαι, υπάρχω) είναι βοηθητικό ρήμα της α.ε., όπως το είμαι και το έχω της ν.ε. Στην οριστική του ενεστώτα κλίνεται ως εξής:
| α.ε. | ν.ε. |
|---|---|
| ἐγώ | εἰμί |
| σύ | εἶ |
| (οὗτος, αὕτη, τοῦτο) | ἐστί(ν) |
| ἡμεῖς | ἐσμέν |
| ὑμεῖς | ἐστέ |
| (οὗτοι, αὗται, ταῦτα) | εἰσί(ν) |
2. Οριστική ενεστώτα και μέλλοντα ενεργητικής φωνής βαρύτονων ρημάτων ✍️
Σε αυτή την Ενότητα θα διδαχτείτε τον σχηματισμό της οριστικής έγκλισης του ενεστώτα και του μέλλοντα στην ενεργητική φωνή των βαρύτονων ρημάτων, δηλ. των ρημάτων που δεν τονίζονται στη λήγουσα. Η οριστική έγκλιση φανερώνει κάτι βέβαιο, πραγματικό.
| οριστική ενεστώτα | οριστική μέλλοντα |
|---|---|
| α.ε. | ν.ε. |
| τοξεύ-ω | τοξεύω |
| τοξεύ-εις | τοξεύεις |
| τοξεύ-ει | τοξεύει |
| τοξεύ-ομεν | τοξεύουμε |
| τοξεύ-ετε | τοξεύετε |
| τοξεύ-ουσι(ν) | τοξεύουν |
Παρατηρούμε ομοιότητα στις καταλήξεις της οριστικής του ενεστώτα και του μέλλοντα ε.φ. με τις αντίστοιχες της ν.ε. (υπάρχει μικρή διαφοροποίηση μόνο στο α΄ και το γ' πληθυντικό πρόσωπο).
Ο μέλλοντας έχει τις ίδιες καταλήξεις με τον ενεστώτα, μόνο που προστίθεται ένα -σ- (ο χρονικός χαρακτήρας) πριν από τις καταλήξεις:
Σχηματισμός οριστικής μέλλοντα ε.φ.
θέμα + χρονικός χαρακτήρας (-σ-) + καταλήξεις ενεστώτα
3. Οριστική μέλλοντα ενεργητικής φωνής αφωνόληκτων βαρύτονων ρημάτων 💡
Τα αφωνόληκτα ρήματα τα οποία έχουν χαρακτήρα άφωνο σύμφωνο, δηλαδή ουρανικό, χειλικό ή οδοντικό) σχηματίζουν την οριστική του μέλλοντα όπως τα φωνηεντόληκτα, με τη διαφορά ότι από τη συγχώνευση του χαρακτήρα των ρημάτων αυτών με τον χρονικό χαρακτήρα -σ- προκύπτουν τα ακόλουθα:
Χειλικός χαρακτήρας π, β, φ (πτ) + σ → ψ
- τρέπ-ω → τρέπ + σ-ω → τρέψω
- βλάπτω (θ. βλαβ-) → βλάβ + σ-ω → βλάψω
Ουρανικός χαρακτήρας κ, γ, χ (ττ, σσ) + σ → ξ
- λέγ-ω → λέγ + σ-ω → λέξω
- τάττω (θ. ταγ-) → τάγ + σ-ω → τάξω
Οδοντικός χαρακτήρας τ, δ, θ (ζ) + σ → αποβάλλεται ο οδοντικός χαρακτήρας και μένει το -σ-
- πείθ-ω → πείθ + σ-ω → πείσω
- ψεύδω → ψεύδ + σ-ω → ψεύσω
Χρειάζεσαι έναν εύκολο τρόπο να θυμάσαι τις μετατροπές; Σκέψου: χειλικά → ψ, ουρανικά → ξ, οδοντικά → εξαφανίζονται. Οι λέξεις τρέψω, λέξω και πείσω ακούγονται διαφορετικά επειδή το σύμφωνο πριν το -σ- "παλεύει" μαζί του με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά!
Το -σ- που βλέπεις στον μέλλοντα (π.χ. λύ-σ-ω) δεν είναι μέρος του θέματος του ρήματος· λέγεται χρονικός χαρακτήρας και δηλώνει ότι η πράξη θα γίνει στο μέλλον. Στον ενεστώτα δεν υπάρχει.