Τα δώρα 🎁
Το κύριο πρόσωπο του ποιήματος εδώ είναι ο ποιητής. Μέσα από εικόνες της καθημερινής ζωής το ποίημα αναφέρεται με συμβολικό τρόπο στη σχέση του ποιητή με τους ανθρώπους. Προέρχεται από τη δεύτερη ποιητική συλλογή του Σαχτούρη Παραλογαίς (1948).
Ο Μίλτος Σαχτούρης ανήκει στη λεγόμενη πρώτη μεταπολεμική γενιά ποιητών. Πριν αφοσιωθεί στην ποίηση σπούδασε ζωγραφική, και αυτό φαίνεται στον τρόπο που γράφει: στήνει σκηνές σαν εικόνες, με έντονα χρώματα και αιφνιδιαστικούς συνδυασμούς, όπως το «κόκκινο αίμα» που «φοριέται» σαν ρούχο.
Πολλοί μαθητές διαβάζουν την πράξη του ποιητικού υποκειμένου ως επίθεση εναντίον των περαστικών. Στην πραγματικότητα πρόκειται για εικόνα με συμβολικό νόημα: παραπέμπει στον ρόλο του ποιητή να «σταματά» τους ανθρώπους από την αδιάφορη καθημερινότητά τους και να τους κάνει να νιώσουν κάτι βαθύτερο — γι' αυτό και οι περαστικοί δεν τρομάζουν, αλλά δακρύζουν.
Σήμερα φόρεσα ένα
ζεστό κόκκινο αίμα
σήμερα οι άνθρωποι μ' αγαπούν
μια γυναίκα μού χαμογέλασε
ένα κορίτσι μού χάρισε ένα κοχύλι
ένα παιδί μού χάρισε ένα σφυρί
Σήμερα γονατίζω στο πεζοδρόμιο
καρφώνω πάνω στις πλάκες
τα γυμνά άσπρα ποδάρια των περαστικών
είναι όλοι τους δακρυσμένοι
όμως κανείς δεν τρομάζει
όλοι μείναν στις θέσεις που πρόφτασα
είναι όλοι τους δακρυσμένοι
όμως κοιτάζουν τις ουράνιες ρεκλάμες
και μια ζητιάνα που πουλάει τσουρέκια
στον ουρανό
Δυο άνθρωποι ψιθυρίζουν
τι κάνει την καρδιά μας καρφώνει;
ναι την καρδιά μας καρφώνει
ώστε λοιπόν είναι ποιητής
Μ. Σαχτούρης, Ποιήματα, Κέδρος