Κοιμήσου αστρί 😴
Το «Κοιμήσου αστρί» είναι ένα νανούρισμα από τη συλλογή του Ν. Γ. Πολίτη, καταγραμμένο στην Κορινθία. Το τραγουδά μια μάνα στην κόρη της, ευχόμενη έναν ήσυχο ύπνο γεμάτο ονειρικές εικόνες πλούτου, τρυφερότητας και προστασίας.
Το κείμενο δεν λέει ρητά πουθενά «κόρη» ή «κορίτσι» — το καταλαβαίνουμε έμμεσα, από τις εικόνες πολυτέλειας που ταιριάζουν παραδοσιακά σε προίκα κοπέλας (χρυσαφικά, ρούχα, διαμαντικά, κεντητό πάπλωμα) και από τη λέξη «αγγόνι» (εγγόνι), που εδώ δηλώνει θηλυκό απόγονο.
Κοιμήσου αστρί, κοιμήσου αυγή, κοιμήσου νιο φεγγάρι·
κοιμήσου, που να σε χαρεί ο νιος που θα σε πάρει.
Κοιμήσου, που παράγγειλα στην Πόλη τα χρυσά σου,
στη Βενετιά τα ρούχα σου και τα διαμαντικά σου.
Κοιμήσου, που σου ράβουνε το πάπλωμα στην Πόλη
και σου το τελειώνουνε σαρανταδυό μαστόροι·
στη μέση βάνουν τον αετό, στην άκρη το παγόνι.
Νάνι του ρήγα το παιδί, του βασιλιά τ' αγγόνι.
Κοιμήσου και παράγγειλα παπούτσια στον τσαγγάρη,
να σου τα κάνει κόκκινα με το μαργαριτάρι.
Κοιμήσου, μες στην κούνια σου και στα παχιά πανιά σου,
η Παναγιά η δέσποινα να είναι συντροφιά σου.
Ν. Γ. Πολίτη, Εκλογαί από τα τραγούδια του ελληνικού λαού
Οι μαθητές συχνά διαβάζουν τους στίχους σαν πραγματική περιγραφή πλούσιας οικογένειας. Στην πραγματικότητα το παιδί δεν είναι πραγματικά βασιλόπουλο ούτε έχει πράγματι χρυσαφικά από την Πόλη· η μάνα μεγαλοποιεί και εξιδανικεύει το παιδί της από αγάπη, δανειζόμενη εικόνες από παραμύθια και λαϊκές διηγήσεις για βασιλικές οικογένειες. Το νανούρισμα εκφράζει συναίσθημα, όχι πραγματικότητα.