1. Βασική Θεωρία
Προσθέσαμε νέο παιχνίδι γι' αυτό το μάθημα!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Νεύρωνα». Σου το εξηγεί αμέσως.

Αλκένια - Αιθένιο ή αιθυλένιο 🧪

Τι είναι τα αλκένια

Αλκένια ονομάζονται οι άκυκλοι ακόρεστοι υδρογονάνθρακες που περιέχουν έναν διπλό δεσμό στο μόριό τους. Ο γενικός τύπος τους είναι CνH2νC_\nu H_{2\nu} (με ν≥2\nu \geq 2), δηλαδή σχηματίζουν μια ομόλογη σειρά όπου κάθε μέλος διαφέρει από το επόμενο κατά μία ομάδα CH2CH_2.

Τα τρία πρώτα μέλη των αλκενίων είναι:

Μοριακός τύποςΣυντακτικός τύποςΌνομα
C2H4C_2H_4CH2=CH2CH_2=CH_2αιθένιο ή αιθυλένιο
C3H6C_3H_6CH3−CH=CH2CH_3-CH=CH_2προπένιο ή προπυλένιο
C4H8C_4H_8CH3−CH2−CH=CH2CH_3-CH_2-CH=CH_21-βουτένιο
C4H8C_4H_8CH3−CH=CH−CH3CH_3-CH=CH-CH_32-βουτένιο
C4H8C_4H_8μεθυλοπροπένιομεθυλοπροπένιο

Παρατηρούμε ότι από το C4H8C_4H_8 και πάνω μπορούν να υπάρχουν περισσότερα από ένα αλκένια με τον ίδιο μοριακό τύπο, ανάλογα με τη θέση του διπλού δεσμού ή τη διάταξη των ατόμων άνθρακα στο μόριο.

Γιατί τα αλκένια λέγονται και ολεφίνες

Τα κατώτερα μέλη των αλκενίων είναι αέρια, όμως όταν αντιδρούν με Cl2Cl_2 ή Br2Br_2 δίνουν ελαιώδη υγρά προϊόντα. Από αυτή την ιδιότητα πήραν και το παλιότερο όνομά τους, «ολεφίνες» (από το λατινικό oleum = έλαιο και το ελληνικό fio = δημιουργώ).

Ο διπλός δεσμός και η γεωμετρία του μορίου

Η δραστικότητα των αλκενίων οφείλεται στον διπλό δεσμό άνθρακα-άνθρακα, ο οποίος τους προσδίδει διαφορετική δομή και συμπεριφορά σε σχέση με τα κορεσμένα αλκάνια.

Η στερεοχημεία των αλκενίων γύρω από τον διπλό δεσμό είναι επίπεδη: ο άξονας του διπλού δεσμού και οι υποκαταστάτες των δύο ατόμων άνθρακα που τον σχηματίζουν βρίσκονται όλοι στο ίδιο επίπεδο. Αυτή η επίπεδη διάταξη γύρω από τον διπλό δεσμό είναι χαρακτηριστική όλων των αλκενίων και σχετίζεται άμεσα με τον τρόπο που αυτά αντιδρούν.

Προέλευση και παρασκευές

Σε αντίθεση με τα αλκάνια, τα αλκένια δεν είναι τόσο διαδεδομένα στη φύση, ακριβώς επειδή είναι πιο δραστικά. Ορισμένα όμως έχουν σημαντικό βιολογικό ρόλο· χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το αιθυλένιο, μια φυτική ορμόνη που προκαλεί την ωρίμανση των φρούτων.

Καρότα, αλκένια και όραση

Τα καρότα είναι πλούσια σε β-καροτένιο, ένα πορτοκαλόχρωμο αλκένιο. Στο ήπαρ μετατρέπεται ενζυμικά σε μια φωτοευαίσθητη χρωστική, στην οποία βασίζονται τα συστήματα όρασης όλων των έμβιων οργανισμών.

Τα αλκένια παρασκευάζονται με δύο βασικούς τρόπους:

1. Βιομηχανική παρασκευή — πυρόλυση πετρελαίου

Τα αλκένια με μέχρι τέσσερα άτομα άνθρακα παράγονται σε καθαρή μορφή στη βιομηχανία πετρελαίου, με πυρόλυση αλκανίων. Η παραγωγή είναι τεράστια σε κλίμακα: μόνο στις ΗΠΑ παράγονται ετησίως περισσότεροι από 24 εκατομμύρια τόνοι αιθένιο και 14 εκατομμύρια τόνοι προπένιο, τα οποία αποτελούν πρώτες ύλες κυρίως για την παρασκευή πλαστικών.

2. Εργαστηριακή παρασκευή — αντιδράσεις απόσπασης

Για πιο πολύπλοκα αλκένια χρησιμοποιούνται εργαστηριακές μέθοδοι, στις οποίες αποσπάται ένα μικρό μόριο από την αρχική ένωση ώστε να δημιουργηθεί ο διπλός δεσμός.

Αφυδάτωση αλκοολών: αποσπάται ένα μόριο νερού από κορεσμένη μονοσθενή αλκοόλη.

Για παράδειγμα:

Αφυδραλογόνωση αλκυλοχλωριδίων: αποσπάται ένα μόριο υδροχλωρίου από αλκυλοχλωρίδιο, με αλκοολικό διάλυμα NaOHNaOH ή KOHKOH.

Για παράδειγμα:

Μία γενικότερη χρήση των αντιδράσεων απόσπασης

Η αφυδάτωση και η αφυδραλογόνωση δεν χρησιμοποιούνται μόνο για την παρασκευή αλκενίων· αποτελούν γενικότερα μια μέθοδο για την εισαγωγή διπλού δεσμού άνθρακα-άνθρακα σε οποιοδήποτε μόριο οργανικής ένωσης.

Φυσικές ιδιότητες

Τα αλκένια έχουν ουσιαστικά τις ίδιες φυσικές ιδιότητες με τα αλκάνια:

  • Τα πρώτα μέλη (C2−C4C_2-C_4) είναι αέρια.
  • Τα μεσαία μέλη (C5−C14C_5-C_{14}) είναι υγρά.
  • Τα ανώτερα μέλη είναι στερεά.
  • Είναι αδιάλυτα στο νερό, ενώ διαλύονται σε οργανικούς διαλύτες.

Το αιθένιο συγκεκριμένα είναι αέριο, άχρωμο, με ασθενή χαρακτηριστική οσμή.

Χημικές ιδιότητες

Τα αλκένια είναι πολύ πιο δραστικά από τα αλκάνια. Η αυξημένη δραστικότητά τους οφείλεται στον διπλό δεσμό, και οι χημικές τους ιδιότητες είναι στην ουσία ιδιότητες του ίδιου του διπλού δεσμού. Τα αλκένια δίνουν κυρίως αντιδράσεις προσθήκης, πολυμερισμό και καύση.

Αντιδράσεις προσθήκης

Στις αντιδράσεις προσθήκης, ένα μόριο της μορφής Χ-Ψ προστίθεται στον διπλό δεσμό: ο δεσμός ανοίγει και το Χ προσδένεται στο ένα άτομο άνθρακα, το Ψ στο άλλο. Το Χ-Ψ μπορεί να είναι, για παράδειγμα, Η-Η, Br-Br, H-Cl ή H-OH.

Προσθήκη υδρογόνου (υδρογόνωση)

Η αντίδραση γίνεται παρουσία καταλύτη, συνήθως λευκόχρυσου (Pt) ή παλλαδίου (Pd), και ονομάζεται υδρογόνωση.

Γενικά:

Προσθήκη αλογόνου

Γενικά:

Αν προσθέσουμε ένα αλκένιο σε διάλυμα Br2Br_2 σε τετραχλωράνθρακα, το διάλυμα αποχρωματίζεται αμέσως, καθώς το κόκκινο χρώμα του Br2Br_2 εξαφανίζεται όσο αυτό καταναλώνεται στην αντίδραση. Τα αλκάνια δεν δίνουν αυτή την αντίδραση.

Ο αποχρωματισμός του βρωμίου ως εργαστηριακός έλεγχος

Η άμεση εξαφάνιση του κόκκινου χρώματος του διαλύματος Br2Br_2 όταν προστίθεται σε μια οργανική ένωση αποτελεί απλό και χρήσιμο εργαστηριακό τεστ ακορεστότητας: αν το χρώμα εξαφανιστεί, η ένωση είναι ακόρεστη (περιέχει διπλό ή τριπλό δεσμό).

Προσθήκη υδραλογόνου

Γενικά:

Όταν το αλκένιο δεν είναι συμμετρικό ως προς τον διπλό δεσμό, όπως το προπένιο CH3−CH=CH2CH_3-CH=CH_2, η προσθήκη HClHCl μπορεί θεωρητικά να δώσει δύο διαφορετικά προϊόντα. Ποιο από τα δύο θα σχηματιστεί κατά κύριο λόγο καθορίζεται από τον κανόνα του Markovnikov.

Προσθήκη νερού (ενυδάτωση)

Γενικά:

Η αντίδραση αυτή, γνωστή ως ενυδάτωση των αλκενίων, γίνεται παρουσία όξινου καταλύτη, όπως το θειικό οξύ (H2SO4H_2SO_4).

Η προσθήκη ως εργαλείο σύνθεσης

Η προσθήκη σε αλκένια δεν είναι απλώς μια αντίδραση αναγνώρισης· αποτελεί τη βάση για τη σύνθεση πολλών σημαντικών κατηγοριών οργανικών ενώσεων, όπως αλκοόλες, αλκάνια, αλκυλαλογονίδια και διαλογονίδια.

Πολυμερισμός

Πολυμερισμός ονομάζεται η συνένωση μικρών μορίων, που λέγονται μονομερή, προς σχηματισμό ενός πολύ μεγαλύτερου μορίου, που λέγεται πολυμερές.

Η γενική αντίδραση πολυμερισμού μιας ένωσης με τύπο CH2=CH−ACH_2=CH-A οδηγεί σε μακριές αλυσίδες όπου οι μονάδες CH2−CHACH_2-CHA επαναλαμβάνονται. Αυτός ο τύπος πολυμερισμού ονομάζεται πολυμερισμός προσθήκης, καθώς κάθε νέος δεσμός σχηματίζεται με «άνοιγμα» του διπλού δεσμού του μονομερούς, όπως ακριβώς σε μια αντίδραση προσθήκης.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα πολυμερισμού:

ΜονομερέςΠολυμερέςΧρήση
Αιθένιο CH2=CH2CH_2=CH_2πολυαιθυλένιο (ή πολυαιθένιο)πλαστικές σακούλες, πλαστικά δοχεία
Προπένιοπολυπροπυλένιο (ή πολυπροπένιο)πλαστικά σχοινιά, αδιάβροχα
Βινυλοχλωρίδιοπολυβινυλοχλωρίδιοδίσκοι γραμμοφώνου, πλαστικοί σωλήνες
Ακρυλονιτρίλιοπολυακρυλονιτρίλιοτεχνητό μαλλί (orlon)
Στυρόλιοπολυστυρόλιοδιογκωμένα πλαστικά για μόνωση
Η ρίζα του βινυλίου

Η ρίζα CH2=CH−CH_2=CH- ονομάζεται βινύλιο και δίνει το όνομά της σε πολλές γνωστές ενώσεις και πολυμερή, όπως το βινυλοχλωρίδιο και το πολυβινυλοχλωρίδιο (γνωστό και ως PVC).

Το πολυαιθυλένιο: δεν σχηματίζει αποκλειστικά ευθείες αλυσίδες, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά και διακλαδώσεις. Εξαιτίας αυτού παρουσιάζει μεγάλη πλαστικότητα, γι' αυτό και χρησιμοποιείται στην κατασκευή πλαστικών σακουλών. Όσο μεγαλώνει η σχετική μοριακή του μάζα, τόσο πιο σκληρό γίνεται το πολυαιθυλένιο, ιδιότητα που αξιοποιείται στην κατασκευή πλαστικών δοχείων τροφίμων και ποτών. Μάλιστα, από πολυαιθυλένιο πολύ μεγάλης σχετικής μοριακής μάζας έχουν κατασκευαστεί ίνες ανθεκτικότερες και από τον ίδιο τον χάλυβα.

Καύση

Τα αλκένια, όταν καίγονται πλήρως, δίνουν διοξείδιο του άνθρακα και νερό, όπως όλοι οι υδρογονάνθρακες.

Γενικά, για ένα αλκένιο CνH2νC_\nu H_{2\nu}:

Χρήσεις των αλκενίων και του αιθυλενίου

Το αιθυλένιο χρησιμοποιείται κυρίως ως πρώτη ύλη για την παρασκευή πλήθους άλλων οργανικών ουσιών, γεγονός που το καθιστά μία από τις σημαντικότερες πρώτες ύλες της χημικής βιομηχανίας. Μέσω αντιδράσεων προσθήκης και πολυμερισμού παράγονται από αυτό αλκοόλες, αλκυλαλογονίδια, καθώς και πολυμερή όπως το πολυαιθυλένιο, που βρίσκουν εφαρμογή σε πλαστικές σακούλες, πλαστικά δοχεία και πολλά ακόμη καθημερινά προϊόντα.