Συγκέντρωση Διαλύματος, Αραίωση και Ανάμειξη Διαλυμάτων 💧
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να εκφράσουμε την περιεκτικότητα ενός διαλύματος, δηλαδή την ποσότητα της διαλυμένης ουσίας που περιέχεται σε ορισμένη ποσότητα διαλύματος ή διαλύτη. Μία από τις συνηθέστερες μονάδες περιεκτικότητας είναι η μοριακότητα κατ' όγκο, γνωστή και ως συγκέντρωση.
Συγκέντρωση ή Μοριακότητα Κατ' Όγκο Διαλύματος
Η μοριακότητα κατ' όγκο, ή συγκέντρωση, ή Molarity, εκφράζει τα mol διαλυμένης ουσίας που περιέχονται σε 1 L διαλύματος:
όπου η συγκέντρωση του διαλύματος, ο αριθμός mol της διαλυμένης ουσίας και ο όγκος του διαλύματος σε L.
Μονάδα της συγκέντρωσης είναι το , που συμβολίζεται επίσης με Μ. Για παράδειγμα, ένα διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου συγκέντρωσης 1,5 Μ περιέχει 1,5 mol (δηλαδή 60 g) σε 1 L (1000 mL) διαλύματος.
Παράδειγμα 4.10
Σε 300 mL διαλύματος περιέχονται 6 g υδροξειδίου του νατρίου (). Να βρεθεί η συγκέντρωση (μοριακότητα κατ' όγκο) του διαλύματος. Δίνονται : Na: 23, O: 16, H: 1.
Λύση. Πρώτα υπολογίζουμε τη σχετική μοριακή μάζα:
Τα mol του στα 300 mL διαλύματος:
Μετατρέπουμε τον όγκο σε λίτρα: . Η συγκέντρωση είναι:
Άρα το διάλυμα έχει συγκέντρωση 0,5 Μ.
Παράδειγμα 4.11
Να βρεθεί η % w/w (βάρος σε βάρος) περιεκτικότητα διαλύματος υδροχλωρίου συγκέντρωσης 0,2 Μ και πυκνότητας 1,05 g/mL, που περιέχει 14,6 g καθαρού υδροχλωρίου (). Δίνονται : H: 1, Cl: 35,5.
Λύση. Θα βρούμε πρώτα τον όγκο του διαλύματος, ώστε με τη βοήθεια της πυκνότητας να υπολογίσουμε τη μάζα του διαλύματος.
Υπολογίζουμε τα mol του καθαρού : , άρα:
Από τη σχέση , λύνουμε ως προς τον όγκο:
Χρησιμοποιώντας τον τύπο της πυκνότητας , υπολογίζουμε τη μάζα του διαλύματος:
Γνωρίζοντας τη μάζα του διαλύματος (2100 g) και τη μάζα της διαλυμένης ουσίας (14,6 g), βρίσκουμε την % w/w περιεκτικότητα με απλή τριάδα:
Άρα το διάλυμα είναι περιεκτικότητας 0,7% w/w (κατά βάρος).
Για να μετατρέψουμε μια περιεκτικότητα όγκου (π.χ. συγκέντρωση ) σε περιεκτικότητα βάρους (π.χ. % w/w), ή αντίστροφα, χρειαζόμαστε πάντα την τιμή της πυκνότητας του διαλύματος. Η πυκνότητα είναι η «γέφυρα» ανάμεσα στη μάζα και τον όγκο ενός διαλύματος.
Αραίωση Διαλύματος
Όταν σε ένα διάλυμα προσθέσουμε νερό, η ποσότητα της διαλυμένης ουσίας παραμένει σταθερή, ενώ ο όγκος του διαλύματος μεγαλώνει. Συνεπώς, το τελικό διάλυμα έχει μικρότερη συγκέντρωση από το αρχικό.
Κατά την αραίωση ενός διαλύματος ισχύει η σχέση:
όπου και η συγκέντρωση και ο όγκος του διαλύματος πριν την αραίωση, και και η συγκέντρωση και ο όγκος του διαλύματος μετά την αραίωση. Η σχέση αυτή ισχύει επειδή τα mol της διαλυμένης ουσίας παραμένουν σταθερά: .
Η ποσότητα της διαλυμένης ουσίας παραμένει σταθερή και κατά τη συμπύκνωση ενός διαλύματος, δηλαδή όταν αφαιρείται νερό από το διάλυμα με εξάτμιση. Στην περίπτωση αυτή ο όγκος μειώνεται και η συγκέντρωση αυξάνεται — ακριβώς το αντίστροφο της αραίωσης.
Παράδειγμα 4.12
Σε διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου () όγκου 400 mL και συγκέντρωσης 2 Μ προσθέτουμε 1200 mL νερού. Να υπολογιστεί η συγκέντρωση του τελικού διαλύματος. Θεωρούμε ότι κατά την ανάμειξη δεν έχουμε μεταβολή του όγκου.
Λύση. Υπολογίζουμε πρώτα τα αρχικά mol από τη σχέση :
Μετά την προσθήκη του νερού, η ποσότητα της διαλυμένης ουσίας παραμένει σταθερή (0,8 mol), ενώ ο τελικός όγκος γίνεται:
Χρησιμοποιώντας τη σχέση της αραίωσης , λύνουμε ως προς :
Άρα η συγκέντρωση του τελικού διαλύματος είναι 0,5 Μ.
Ανάμειξη Διαλυμάτων
Όταν αναμείξουμε δύο ή περισσότερα διαλύματα που περιέχουν την ίδια διαλυμένη ουσία, το τελικό διάλυμα έχει τα εξής χαρακτηριστικά:
α. Η μάζα του τελικού διαλύματος είναι ίση με το άθροισμα των μαζών των διαλυμάτων που αναμείχθηκαν:
β. Ο όγκος του τελικού διαλύματος θεωρούμε σχεδόν πάντα ότι είναι ίσος με το άθροισμα των όγκων των διαλυμάτων που αναμείχθηκαν:
γ. Η ποσότητα της διαλυμένης ουσίας στο τελικό διάλυμα είναι ίση με το άθροισμα των ποσοτήτων που υπήρχαν στα αρχικά διαλύματα πριν την ανάμειξη:
Επειδή , προκύπτει η σχέση της ανάμειξης διαλυμάτων της ίδιας ουσίας:
όπου και οι συγκεντρώσεις και οι όγκοι των αρχικών διαλυμάτων, και η συγκέντρωση και ο όγκος του τελικού διαλύματος.
Είναι προφανές ότι, αν , τότε μετά την ανάμειξη θα ισχύει πάντα . Η τελική συγκέντρωση βρίσκεται πάντα ανάμεσα στις συγκεντρώσεις των αρχικών διαλυμάτων, ποτέ έξω από αυτό το εύρος.
Παράδειγμα 4.13
Αναμειγνύονται 3 L διαλύματος 1 Μ με 7 L διαλύματος 0,5 Μ. Να βρεθεί η συγκέντρωση του τελικού διαλύματος.
Λύση. Υπολογίζουμε τα mol σε κάθε διάλυμα:
Ο συνολικός όγκος και τα συνολικά mol του τελικού διαλύματος:
Η τελική συγκέντρωση:
Άρα η συγκέντρωση του τελικού διαλύματος είναι 0,65 Μ — τιμή που βρίσκεται, όπως αναμενόταν, ανάμεσα στο 0,5 Μ και το 1 Μ.