1. Βασική Θεωρία
Προσθέσαμε νέο παιχνίδι γι' αυτό το μάθημα!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Νεύρωνα». Σου το εξηγεί αμέσως.

Συγκέντρωση Διαλύματος, Αραίωση και Ανάμειξη Διαλυμάτων 💧

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να εκφράσουμε την περιεκτικότητα ενός διαλύματος, δηλαδή την ποσότητα της διαλυμένης ουσίας που περιέχεται σε ορισμένη ποσότητα διαλύματος ή διαλύτη. Μία από τις συνηθέστερες μονάδες περιεκτικότητας είναι η μοριακότητα κατ' όγκο, γνωστή και ως συγκέντρωση.

Συγκέντρωση ή Μοριακότητα Κατ' Όγκο Διαλύματος

Μονάδα της συγκέντρωσης είναι το mol⋅L−1mol \cdot L^{-1}, που συμβολίζεται επίσης με Μ. Για παράδειγμα, ένα διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου συγκέντρωσης 1,5 Μ περιέχει 1,5 mol NaOHNaOH (δηλαδή 60 g) σε 1 L (1000 mL) διαλύματος.

Παράδειγμα 4.10

Σε 300 mL διαλύματος περιέχονται 6 g υδροξειδίου του νατρίου (NaOHNaOH). Να βρεθεί η συγκέντρωση (μοριακότητα κατ' όγκο) του διαλύματος. Δίνονται ArA_r: Na: 23, O: 16, H: 1.

Λύση. Πρώτα υπολογίζουμε τη σχετική μοριακή μάζα:

Τα mol του NaOHNaOH στα 300 mL διαλύματος:

Μετατρέπουμε τον όγκο σε λίτρα: V=300 mL=0,3 LV = 300 \text{ mL} = 0,3 \text{ L}. Η συγκέντρωση είναι:

Άρα το διάλυμα έχει συγκέντρωση 0,5 Μ.

Παράδειγμα 4.11

Να βρεθεί η % w/w (βάρος σε βάρος) περιεκτικότητα διαλύματος υδροχλωρίου συγκέντρωσης 0,2 Μ και πυκνότητας 1,05 g/mL, που περιέχει 14,6 g καθαρού υδροχλωρίου (HClHCl). Δίνονται ArA_r: H: 1, Cl: 35,5.

Λύση. Θα βρούμε πρώτα τον όγκο του διαλύματος, ώστε με τη βοήθεια της πυκνότητας να υπολογίσουμε τη μάζα του διαλύματος.

Υπολογίζουμε τα mol του καθαρού HClHCl: Mr(HCl)=1+35,5=36,5M_r(HCl) = 1 + 35,5 = 36,5, άρα:

Από τη σχέση c=nVc = \dfrac{n}{V}, λύνουμε ως προς τον όγκο:

Χρησιμοποιώντας τον τύπο της πυκνότητας ρ=mΔV\rho = \dfrac{m_\Delta}{V}, υπολογίζουμε τη μάζα του διαλύματος:

Γνωρίζοντας τη μάζα του διαλύματος (2100 g) και τη μάζα της διαλυμένης ουσίας (14,6 g), βρίσκουμε την % w/w περιεκτικότητα με απλή τριάδα:

Άρα το διάλυμα είναι περιεκτικότητας 0,7% w/w (κατά βάρος).

Σύνδεση περιεκτικοτήτων βάρους και όγκου

Για να μετατρέψουμε μια περιεκτικότητα όγκου (π.χ. συγκέντρωση cc) σε περιεκτικότητα βάρους (π.χ. % w/w), ή αντίστροφα, χρειαζόμαστε πάντα την τιμή της πυκνότητας του διαλύματος. Η πυκνότητα είναι η «γέφυρα» ανάμεσα στη μάζα και τον όγκο ενός διαλύματος.

Αραίωση Διαλύματος

Όταν σε ένα διάλυμα προσθέσουμε νερό, η ποσότητα της διαλυμένης ουσίας παραμένει σταθερή, ενώ ο όγκος του διαλύματος μεγαλώνει. Συνεπώς, το τελικό διάλυμα έχει μικρότερη συγκέντρωση από το αρχικό.

Η αραίωση έχει και αντίστροφη διαδικασία

Η ποσότητα της διαλυμένης ουσίας παραμένει σταθερή και κατά τη συμπύκνωση ενός διαλύματος, δηλαδή όταν αφαιρείται νερό από το διάλυμα με εξάτμιση. Στην περίπτωση αυτή ο όγκος μειώνεται και η συγκέντρωση αυξάνεται — ακριβώς το αντίστροφο της αραίωσης.

Παράδειγμα 4.12

Σε διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (NaOHNaOH) όγκου 400 mL και συγκέντρωσης 2 Μ προσθέτουμε 1200 mL νερού. Να υπολογιστεί η συγκέντρωση του τελικού διαλύματος. Θεωρούμε ότι κατά την ανάμειξη δεν έχουμε μεταβολή του όγκου.

Λύση. Υπολογίζουμε πρώτα τα αρχικά mol NaOHNaOH από τη σχέση n=c⋅Vn = c \cdot V:

Μετά την προσθήκη του νερού, η ποσότητα της διαλυμένης ουσίας παραμένει σταθερή (0,8 mol), ενώ ο τελικός όγκος γίνεται:

Χρησιμοποιώντας τη σχέση της αραίωσης c1V1=c2V2c_1V_1 = c_2V_2, λύνουμε ως προς c2c_2:

Άρα η συγκέντρωση του τελικού διαλύματος είναι 0,5 Μ.

Ανάμειξη Διαλυμάτων

Όταν αναμείξουμε δύο ή περισσότερα διαλύματα που περιέχουν την ίδια διαλυμένη ουσία, το τελικό διάλυμα έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

α. Η μάζα του τελικού διαλύματος είναι ίση με το άθροισμα των μαζών των διαλυμάτων που αναμείχθηκαν:

β. Ο όγκος του τελικού διαλύματος θεωρούμε σχεδόν πάντα ότι είναι ίσος με το άθροισμα των όγκων των διαλυμάτων που αναμείχθηκαν:

γ. Η ποσότητα της διαλυμένης ουσίας στο τελικό διάλυμα είναι ίση με το άθροισμα των ποσοτήτων που υπήρχαν στα αρχικά διαλύματα πριν την ανάμειξη:

Επειδή n=c⋅Vn = c \cdot V, προκύπτει η σχέση της ανάμειξης διαλυμάτων της ίδιας ουσίας:

όπου c1,c2c_1, c_2 και V1,V2V_1, V_2 οι συγκεντρώσεις και οι όγκοι των αρχικών διαλυμάτων, και cτελ,Vτελc_{τελ}, V_{τελ} η συγκέντρωση και ο όγκος του τελικού διαλύματος.

Η τελική συγκέντρωση είναι πάντα ενδιάμεση

Είναι προφανές ότι, αν c1>c2c_1 > c_2, τότε μετά την ανάμειξη θα ισχύει πάντα c1>cτελ>c2c_1 > c_{τελ} > c_2. Η τελική συγκέντρωση βρίσκεται πάντα ανάμεσα στις συγκεντρώσεις των αρχικών διαλυμάτων, ποτέ έξω από αυτό το εύρος.

Παράδειγμα 4.13

Αναμειγνύονται 3 L διαλύματος HClHCl 1 Μ με 7 L διαλύματος HClHCl 0,5 Μ. Να βρεθεί η συγκέντρωση του τελικού διαλύματος.

Λύση. Υπολογίζουμε τα mol HClHCl σε κάθε διάλυμα:

Ο συνολικός όγκος και τα συνολικά mol του τελικού διαλύματος:

Η τελική συγκέντρωση:

Άρα η συγκέντρωση του τελικού διαλύματος είναι 0,65 Μ — τιμή που βρίσκεται, όπως αναμενόταν, ανάμεσα στο 0,5 Μ και το 1 Μ.