Παράλληλο Κείμενο 📚
Η Άτη (Τύφλωση) και οι Παρακλήσεις (Λιτές)
Ο Φοίνικας, δάσκαλος του Αχιλλέα, προσπαθεί να πείσει τον ήρωα να αποκηρύξει την οργή του και να δεχτεί τα δώρα και τη συγγνώμη του Αγαμέμνονα:
«Γιατί 'ναι κόρες κι οι Παράκλησες του Δία του τρισμεγάλου,
κουτσές, με αλλήθωρα τα μάτια τους, με μούτρα ζαρωμένα,
και πολεμούν να φτάσουν τρέχοντας ξοπίσω από την Τύφλα.
Μα η Τύφλα, δυνατή, με ολόγερα ποδάρια, τρέχει απ᾿ όλες
πολύ πιο μπρος στη γης αλάκερη, και στους θνητούς προφταίνει
κακό να κάνει, κι οι Παράκλησες ξοπίσω τους γιατρεύουν.
Κι όποιος του Δία τις κόρες σέβεται, μπροστά του ως καταφτάνουν,
έχει απ' αυτές μεγάλο τ᾽ όφελος κι ακούνε τις ευκές του.
Μα ο που τις διώξει πεισματώνοντας και τις παραψηφίσει,
πάνε στο γιο του Κρόνου τρέχοντας, στο Δία, παρακαλώντας
τη συφορά να στείλει πίσω του, να πάθει, να πλερώσει».
(Ιλιάδα Ι 502-512, μτφρ. Ν.Κ. Καζαντζάκης – Ι.Θ. Κακριδής, ΟΕΔΒ 1983)
Η εικόνα είναι σκόπιμα άνιση: η Τύφλωση τρέχει γερή και γρήγορη, ενώ οι Παρακλήσεις κουτσαίνουν πίσω της. Έτσι ο ποιητής εξηγεί με μια μόνο εικόνα γιατί το κακό προλαβαίνει πάντα να γίνει και η επανόρθωση έρχεται αργότερα — ακριβώς ό,τι συμβαίνει ανάμεσα στον Αγαμέμνονα και τον Αχιλλέα.