Το αερόστατο σηκώνεται και ο κόσμος απλώνεται από κάτω σου σαν παραμύθι... Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα, ένας σκύλος σώζει ζωές, ένα ποντίκι ψιθυρίζει, κι ένας μικρός ήρωας κρατάει ένα χαρταετό. Μια μάνα δακρύζει στην εκκλησία, η Ευρώπη ταξιδεύει με ταύρους, κι ένα κορίτσι παλεύει να βρει τη θέση του στο σχολείο. Πετάς πάνω από νανουρίσματα, μύθους, φίλους, ήλιους και θύελλες. Κάθε ιστορία είναι ένα φως, κάθε σελίδα ένας καινούριος ουρανός 📚🎈

Ανθολόγιο Ε' και Στ' Δημοτικού

# Οι γκιόνηδες 🦉

Γκιόνης και κουκουβάγια έλεγαν μια νυχτιά:  
Τι μαύρη τύχη είν' τούτη οπού μας πολεμά!  
Ευφραίνομε τες νύχτες με τη γλυκιά φωνή,  
κι όλοι επαινούν τ' <tooltip content="Το αηδόνι είναι ένα μικρό πουλί, γνωστό για το όμορφο και μελωδικό του κελάηδημα, ειδικά τη νύχτα.">αηδόνι</tooltip>, που σαν εμάς λαλεί.

Συκοφαντία και φθόνος τον κόσμο κυβερνούν  
μεγάλους ταπεινώνουν, μικρούς <tooltip content="Το υμνολογώ σημαίνει επαινώ ή δοξάζω κάποιον ή κάτι με ύμνους ή εγκωμιαστικά λόγια.">υμνολογούν</tooltip>.  
Λοιπόν, τους έπαινούς μας ας ψάλλομεν εμείς,  
γιατί να μας παινέσει δε θα βρεθεί κανείς. 🐦🎶

01. Κείμενο

Πώς δύο νυχτοπούλια συνομιλούν μια νύχτα και εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους επειδή, ενώ κι εκείνα τραγουδούν, μόνο ένα άλλο πουλί κερδίζει τον έπαινο του κόσμου.

Το παράπονο του γκιόνη και της κουκουβάγιας

Ποιοι δύο παράγοντες, κατά το ποίημα, καθορίζουν άδικα την εκτίμηση που παίρνει κανείς από τους άλλους, ταπεινώνοντας τους άξιους και εξυψώνοντας τους ασήμαντους.

Η αιτία της αδικίας

Πώς αποφασίζουν να αντιδράσουν ο γκιόνης και η κουκουβάγια απέναντι στην αδικία που βιώνουν, αφού κατάλαβαν ότι κανείς άλλος δεν πρόκειται να τους επαινέσει.

Η απόφαση των δύο πουλιών

# Το παράπονο των γκιόνηδων 🌙

Ένας <tooltip content="Ο γκιόνης είναι νυχτόβιο πουλί με χαρακτηριστική, μονότονη κραυγή που ακούγεται συχνά τα βράδια του καλοκαιριού.">γκιόνης</tooltip> και μια κουκουβάγια συνομιλούν μια νύχτα και παραπονιούνται για την άδικη τύχη τους: κι αυτοί γεμίζουν τις νύχτες με τη δική τους φωνή, όμως όλος ο κόσμος επαινεί μόνο τ' <tooltip content="Το αηδόνι είναι ένα μικρό πουλί, γνωστό για το όμορφο και μελωδικό του κελάηδημα, ειδικά τη νύχτα.">αηδόνι</tooltip>, που κι αυτό δεν κάνει τίποτε άλλο από το να λαλεί όπως όλα τα πουλιά.

Το παράπονό τους γίνεται αφορμή για ένα γενικότερο συμπέρασμα για τον κόσμο: την τύχη των πλασμάτων δεν την καθορίζει η πραγματική τους αξία, αλλά η <tooltip content="Η συκοφαντία είναι η διάδοση ψευδών και δυσφημιστικών πληροφοριών για κάποιον, με σκοπό να βλάψει τη φήμη του.">συκοφαντία</tooltip> και ο <tooltip content="Ο φθόνος είναι ένα συναίσθημα δυσαρέσκειας ή αγανάκτησης που νιώθει κάποιος για την επιτυχία, τα πλεονεκτήματα ή την ευτυχία ενός άλλου ατόμου.">φθόνος</tooltip>. Αυτά τα δύο «κυβερνούν» τον κόσμο: ταπεινώνουν όσους πράγματι αξίζουν και <tooltip content="Το υμνολογώ σημαίνει επαινώ ή δοξάζω κάποιον ή κάτι με ύμνους ή εγκωμιαστικά λόγια.">υμνολογούν</tooltip> όσους δεν αξίζουν τόσο. Ο γκιόνης και η κουκουβάγια καταλήγουν σε μια πικρή αλλά χιουμοριστική λύση: αφού κανείς άλλος δεν πρόκειται να τους επαινέσει, θα επαινέσουν οι ίδιοι τον εαυτό τους.

<alert title="Δεν είναι μόνο για πουλιά">

Το ποίημα μιλά για πουλιά, όμως στην πραγματικότητα σχολιάζει την ανθρώπινη κοινωνία: πόσο άδικα συχνά κατανέμεται η αναγνώριση ανάμεσα στους ανθρώπους, ανεξάρτητα από την πραγματική τους αξία.

</alert>

<fact title="Γιατί γκιόνης και κουκουβάγια;">

Ο γκιόνης και η κουκουβάγια είναι νυχτοπούλια με φωνές που ο κόσμος συνήθως θεωρεί δυσάρεστες ή περίεργες, σε αντίθεση με το αηδόνι που φημίζεται για το τραγούδι του. Η επιλογή αυτών των δύο πουλιών ενισχύει την ειρωνεία: όσοι θεωρούνται «λιγότερο αξιόλογοι» παραπονιούνται για την αδικία που βλέπουν γύρω τους.

</fact>
