1. Βασική Θεωρία
Προσθέσαμε νέο παιχνίδι γι' αυτό το μάθημα!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Νεύρωνα». Σου το εξηγεί αμέσως.

Αρχή του Pascal και Άνωση: Ένα Ταξίδι στον Κόσμο των Υγρών 🌊

Εισαγωγή στην Αρχή του Pascal ⚙️

Η αρχή του Pascal εξηγεί πώς μεταδίδονται οι πιέσεις στα υγρά. Όταν αλλάζουμε ένα λάστιχο αυτοκινήτου 🚗, χρησιμοποιούμε αντλίες. Η λειτουργία αυτών των αντλιών βασίζεται στην αρχή του Pascal.

Αν πιέσουμε την επιφάνεια ενός υγρού με ένα έμβολο, το υγρό εκτοξεύεται με την ίδια ταχύτητα από όλες τις τρύπες. Αυτό δείχνει ότι η πίεση που ασκήσαμε στο υγρό μεταδόθηκε σε όλα τα σημεία του αναλλοίωτη.

Το ίδιο συμβαίνει και με την αντλία που χρησιμοποιούμε για να σηκώσουμε τα αυτοκίνητα. Η πίεση p1p_1 που ασκούμε με ένα έμβολο στο υγρό της αντλίας μεταδίδεται αναλλοίωτη στο μεγάλο έμβολο, δηλαδή p2=p1p_2 = p_1. Έτσι, ασκώντας μια μικρή δύναμη στο ένα έμβολο, μπορούμε να σηκώσουμε ένα αυτοκίνητο, υπερνικώντας τη δύναμη του βάρους του. 💪

Διατύπωση και Εξήγηση της Αρχής του Pascal 🧪

Ας φανταστούμε ότι έχουμε μια φιάλη γεμάτη με υγρό και ένα έμβολο που σφραγίζει καλά το στόμιο της φιάλης. Αν πιέσουμε το έμβολο, ασκώντας πίεση στο υγρό, θα δούμε ότι το υγρό εκτοξεύεται με την ίδια ταχύτητα από όλες τις τρύπες της φιάλης. Αυτό συμβαίνει επειδή η πίεση που ασκήσαμε στο υγρό μεταδόθηκε σε όλα τα σημεία του υγρού αναλλοίωτη, δηλαδή χωρίς να αλλάξει.

Ένα παράδειγμα της αρχής του Pascal είναι η αντλία του γρύλου που χρησιμοποιούμε για να σηκώσουμε τα αυτοκίνητα. Όταν ασκούμε πίεση με ένα μικρό έμβολο (p1) στο υγρό της αντλίας, αυτή η πίεση μεταδίδεται αναλλοίωτη στο μεγάλο έμβολο (p2). Αυτό σημαίνει ότι p1=p2p_1 = p_2.

Γενικά, η αρχή του Pascal λέει ότι κάθε αλλαγή στην πίεση σε ένα σημείο ενός υγρού που είναι κλεισμένο σε ένα δοχείο, προκαλεί ίση αλλαγή στην πίεση σε όλα τα σημεία του υγρού.

Ποιος ήταν ο Pascal?

Αυτή η αρχή πήρε το όνομά της από τον Γάλλο φυσικό Μπλεζ Πασκάλ (Blaise Pascal), ο οποίος έζησε από το 1623 έως το 1662 και ήταν ο πρώτος που την διατύπωσε.

Στην εικόνα 4.19 φαίνεται πώς λειτουργεί μια υδραυλική πρέσα, η οποία βασίζεται στην αρχή του Pascal. Η δύναμη που ασκείται στο έμβολο F1F_1 με επιφάνεια A1A_1 μεταδίδεται στο υγρό και δημιουργεί πίεση p1=F1A1p_1 = \frac{F_1}{A_1}. Σύμφωνα με την αρχή του Pascal, η πίεση αυτή μεταδίδεται αναλλοίωτη στο άλλο έμβολο με επιφάνεια A2A_2, οπότε p2=F2A2p_2 = \frac{F_2}{A_2}. Επειδή p1=p2p_1 = p_2, έχουμε ότι F1A1=F2A2\frac{F_1}{A_1} = \frac{F_2}{A_2}, άρα F2=F1⋅A2A1F_2 = F_1 \cdot \frac{A_2}{A_1}.

Αυτό σημαίνει ότι αν η επιφάνεια του εμβόλου A2A_2 είναι διπλάσια από την επιφάνεια του εμβόλου A1A_1, τότε η δύναμη που ασκείται στο αυτοκίνητο είναι διπλάσια από τη δύναμη που ασκούμε εμείς. Εάν η επιφάνεια A2A_2 είναι πολύ μεγαλύτερη από την A1A_1, τότε η δύναμη F2F_2 είναι πολύ μεγαλύτερη από την F1F_1.

Εφαρμογή της Αρχής του Pascal σε Υδραυλική Αντλία 💧

Όταν ασκούμε μια δύναμη F1F_1 σε ένα έμβολο με εμβαδόν A1A_1, δημιουργείται μια επιπλέον πίεση στο υγρό της αντλίας, συνήθως λάδι. Αυτή η πίεση είναι p1=F1A1p_1 = \frac{F_1}{A_1}.

Σύμφωνα με την αρχή του Pascal, αυτή η πίεση p1p_1 μεταφέρεται σε όλο το υγρό και ασκείται και σε ένα άλλο έμβολο με εμβαδόν A2A_2. Έτσι, το υγρό ασκεί μια δύναμη F2F_2 στο δεύτερο έμβολο.

Η πίεση p2p_2 στο δεύτερο έμβολο είναι ίση με την πίεση p1p_1, δηλαδή p2=p1p_2 = p_1. Αυτό σημαίνει ότι F2A2=F1A1\frac{F_2}{A_2} = \frac{F_1}{A_1}. Μπορούμε να βρούμε τη δύναμη F2F_2 με τον τύπο F2=A2A1F1F_2 = \frac{A_2}{A_1} F_1.

Αν το εμβαδόν A2A_2 είναι μεγαλύτερο από το εμβαδόν A1A_1, τότε η δύναμη F2F_2 θα είναι μεγαλύτερη από τη δύναμη F1F_1. Για παράδειγμα, αν το A2A_2 είναι διπλάσιο του A1A_1, τότε η δύναμη F2F_2 θα είναι διπλάσια της F1F_1.

Σε μια υδραυλική αντλία, η πίεση παραμένει σταθερή, αλλά η δύναμη μπορεί να πολλαπλασιαστεί.

Σχέση Μεγεθών και Πολλαπλασιασμός Δύναμης 🏋️

Όταν έχουμε μια υδραυλική αντλία και αλλάζουμε το μέγεθος των εμβόλων, αλλάζει και η δύναμη που ασκείται.

Ας πούμε ότι το έμβολο A2A_2 είναι διπλάσιο σε μέγεθος από το έμβολο A1A_1. Τότε, η δύναμη F2F_2 που ασκείται στο έμβολο A2A_2 είναι διπλάσια από τη δύναμη F1F_1 που ασκούμε στο έμβολο A1A_1.

Γενικά, αν το εμβαδόν του A2A_2 είναι «n» φορές μεγαλύτερο από το εμβαδόν του A1A_1, τότε η δύναμη F2F_2 θα είναι «n» φορές μεγαλύτερη από τη δύναμη F1F_1.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η πίεση σε μια υδραυλική αντλία παραμένει σταθερή, ενώ η δύναμη αλλάζει. Αυτό σημαίνει ότι, ενώ η πίεση είναι η ίδια σε όλο το σύστημα, η δύναμη μπορεί να αυξηθεί ανάλογα με το μέγεθος του εμβόλου.

Εισαγωγή στην Άνωση και την Αρχή του Αρχιμήδη 📜

Αναρωτηθήκατε ποτέ ποια δύναμη μας κρατά στην επιφάνεια της θάλασσας όταν κολυμπάμε 🏊‍♀️, ποια δύναμη κρατά τα πλοία 🚢 στην επιφάνεια της θάλασσας, της λίμνης ή των ποταμών όταν ταξιδεύουν και ποια δύναμη τα σπρώχνει προς τα πάνω; Η απάντηση βρίσκεται στην άνωση και την αρχή του Αρχιμήδη!

Μέτρηση της Πίεσης του Αίματος και Νόμος της Υδροστατικής 🩺

Όταν οι γιατροί μετρούν την πίεση του αίματος, συνήθως το κάνουν στον καρπό του χεριού. Αυτό συμβαίνει εξαιτίας ενός κανόνα που λέγεται νόμος της υδροστατικής.

Η καρδιά στέλνει το αίμα σε όλο το σώμα με μια συγκεκριμένη πίεση. Λόγω του νόμου της υδροστατικής, η πίεση στο σώμα αυξάνεται όσο αυξάνεται το βάθος. Γι' αυτό, η μέτρηση της πίεσης γίνεται στον καρπό, επειδή βρίσκεται περίπου στο ίδιο ύψος με την καρδιά.

Παράγοντες που Δεν Επηρεάζουν την Άνωση 🤔

Ας δούμε από ποιους παράγοντες εξαρτάται η άνωση.

Αρχικά, παίρνουμε δύο κομμάτια πλαστελίνης που έχουν το ίδιο βάρος. Το ένα κομμάτι το κάνουμε κύβο και το άλλο σφαίρα. Τα βυθίζουμε και τα δύο μέσα στο ίδιο υγρό, στο ίδιο βάθος. Παρατηρούμε ότι η άνωση που δέχονται είναι η ίδια.

Μετά, αντικαθιστούμε τη σφαίρα από πλαστελίνη με ένα μεταλλικό αντικείμενο που έχει την ίδια ακτίνα. Μετράμε και πάλι την άνωση και βλέπουμε ότι είναι ίδια. Από αυτό συμπεραίνουμε ότι η άνωση δεν αλλάζει ανάλογα με το σχήμα και το βάρος του αντικειμένου που βυθίζεται.

Έπειτα, βυθίζουμε ένα από τα δύο σώματα σε μεγαλύτερο βάθος και παρατηρούμε ότι η άνωση δεν αλλάζει. Έτσι, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι όταν ένα σώμα είναι ολόκληρο μέσα στο υγρό, η άνωση δεν εξαρτάται από το πόσο βαθιά βρίσκεται.

Εξάρτηση της Άνωσης από την Πυκνότητα του Υγρού και τον Όγκο του Σώματος 🧊

Πυκνότητα του υγρού:

Αν βυθίσουμε δύο κομμάτια πλαστελίνης στο ίδιο υγρό, αλλά σε υγρά με διαφορετικές πυκνότητες, θα δούμε ότι το υγρό με τη μεγαλύτερη πυκνότητα ασκεί μεγαλύτερη άνωση στην πλαστελίνη. Αυτό εξηγεί γιατί είναι πιο εύκολο να επιπλέουμε στη θάλασσα από ότι σε μια λίμνη. Το αλατόνερο (νερό της θάλασσας) έχει μεγαλύτερη πυκνότητα από το καθαρό νερό (νερό της λίμνης).

Όγκος του σώματος:

Αν βυθίσουμε δύο κύβους, έναν αλουμινένιο και έναν σιδερένιο, που έχουν τον ίδιο όγκο, στο ίδιο υγρό, θα δούμε ότι η άνωση που ασκείται στον σιδερένιο κύβο είναι μικρότερη από αυτή που ασκείται στον αλουμινένιο. Όσο περισσότερο μέρος του όγκου ενός σώματος βυθίζεται στο υγρό, τόσο μεγαλύτερη είναι η άνωση που ασκείται στο σώμα.

Αρχή του Αρχιμήδη - Σχέση με τον Όγκο του Εκτοπιζόμενου Υγρού 🌊

Η αρχή του Αρχιμήδη εξηγεί πώς ένα σώμα συμπεριφέρεται όταν βρίσκεται μέσα σε ένα υγρό. Όταν βυθίζουμε ένα σώμα σε ένα υγρό, το σώμα αυτό εκτοπίζει κάποια ποσότητα του υγρού, με αποτέλεσμα η στάθμη του υγρού να ανεβαίνει.

Ο όγκος του υγρού που εκτοπίζεται είναι ακριβώς ίδιος με τον όγκο του σώματος (ή του μέρους του σώματος) που έχει βυθιστεί στο υγρό.

Η άνωση, δηλαδή η δύναμη που ασκεί το υγρό στο σώμα, αυξάνεται όσο αυξάνεται ο όγκος του υγρού που εκτοπίζεται.

Ο Αρχιμήδης παρατήρησε όλα αυτά και διατύπωσε την αρχή του, η οποία λέει ότι τα υγρά ασκούν μια δύναμη σε κάθε σώμα που βυθίζεται μέσα σε αυτά. Αυτή η δύναμη ονομάζεται άνωση και έχει φορά προς τα πάνω. Η τιμή της άνωσης είναι ίση με το βάρος του υγρού που εκτοπίζεται από το σώμα.

Διατύπωση της Αρχής του Αρχιμήδη 📝

Η αρχή του Αρχιμήδη εξηγεί τι συμβαίνει όταν βυθίζουμε ένα αντικείμενο σε ένα υγρό. Τα υγρά ασκούν μια δύναμη προς τα πάνω σε κάθε αντικείμενο που βυθίζεται μέσα σε αυτά. Αυτή η δύναμη ονομάζεται άνωση. Η άνωση είναι κατακόρυφη, που σημαίνει ότι έχει κατεύθυνση προς τα πάνω, και η δύναμή της είναι ίση με το βάρος του υγρού που εκτοπίζεται από το αντικείμενο.

Αυτό ισχύει και για τα αέρια, όχι μόνο για τα υγρά. Μπορούμε να το γράψουμε μαθηματικά ως εξής:

Άνωση = Βάρος του υγρού ή του αερίου που εκτοπίζεται

ή

Άνωση = (Μάζα του υγρού ή του αερίου που εκτοπίζεται) ⋅\cdot g

ή

Άνωση = (Όγκος του υγρού ή του αερίου που εκτοπίζεται) ⋅\cdot (πυκνότητα του υγρού) ⋅\cdot g

Μπορούμε επίσης να το γράψουμε με ένα γράμμα:

A=ρ⋅g⋅VβυθισμεˊνοA = ρ \cdot g \cdot V_{βυθισμένο}

Όπου:

  • AA είναι η άνωση.
  • ρρ είναι η πυκνότητα του υγρού ή του αερίου.
  • gg είναι η επιτάχυνση της βαρύτητας.
  • VβυθισμεˊνοV_{βυθισμένο} είναι ο όγκος του αντικειμένου που είναι βυθισμένο στο υγρό ή το αέριο.