1. Βασική Θεωρία
Προσθέσαμε νέο παιχνίδι γι' αυτό το μάθημα!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Η Συνάρτηση f(x)=αx+βf(x)=αx+β 📈

Η συνάρτηση f(x)=αx+βf(x) = αx + β, με α,β∈Rα, β \in \mathbb{R}, λέγεται γραμμική συνάρτηση και είναι μία από τις πιο σημαντικές συναρτήσεις που θα συναντήσεις στην Άλγεβρα. Η γραφική της παράσταση είναι πάντα μια ευθεία γραμμή, γι' αυτό και η μελέτη της συνδέεται στενά με τη γεωμετρία των ευθειών στο επίπεδο.

Σε αυτή την ενότητα θα μάθεις τι εκφράζει ο συντελεστής αα (η κλίση της ευθείας), τι εκφράζει ο σταθερός όρος ββ, πώς αλλάζει η μορφή της ευθείας σε ειδικές περιπτώσεις, πώς υπολογίζεις την κλίση από δύο σημεία, και πότε δύο ευθείες είναι παράλληλες.

Ο συντελεστής διεύθυνσης (κλίση) μιας ευθείας 🧐

Πριν μελετήσουμε τη συνάρτηση f(x)=αx+βf(x) = αx + β, χρειάζεται να καταλάβουμε πώς περιγράφουμε πόσο "γέρνει" μια ευθεία μέσα σε ένα σύστημα συντεταγμένων.

Έστω μια ευθεία εε σε ένα σύστημα αξόνων OxyOxy, η οποία τέμνει τον άξονα x′xx'x σε ένα σημείο AΑ. Φαντάσου την ημιευθεία AxΑx (δηλαδή το κομμάτι του άξονα x′xx'x που ξεκινά από το AΑ και πηγαίνει προς τα δεξιά). Αν περιστρέψεις αυτή την ημιευθεία γύρω από το AΑ, προς τη θετική φορά (αντίθετα από τους δείκτες του ρολογιού), μέχρι να συμπέσει με την ευθεία εε, τότε η γωνία που διαγράφεται λέγεται γωνία ωω που σχηματίζει η εε με τον άξονα x′xx'x. Ισχύει πάντα 0°≤ω<180°0° \leq ω < 180°.

Ορίζουμε ως συντελεστή διεύθυνσης (ή κλίση) της ευθείας εε την εφαπτομένη της γωνίας ωω:

Τον συντελεστή διεύθυνσης συνήθως τον συμβολίζουμε με λλ, αλλά πολύ συχνά —ειδικά όταν μιλάμε για τη γραφική παράσταση συνάρτησης— τον συμβολίζουμε με το γράμμα α.

Γιατί άλλοτε λ και άλλοτε α;

Το λλ (λάμδα) είναι ο γενικός γεωμετρικός συμβολισμός για την κλίση οποιασδήποτε ευθείας. Όταν όμως η ευθεία είναι η γραφική παράσταση μιας συνάρτησης της μορφής y=αx+βy = αx + β, το αα παίζει ακριβώς τον ρόλο του λλ. Γι' αυτό στο κεφάλαιο αυτό θα χρησιμοποιούμε σχεδόν αποκλειστικά το αα.

Το πρόσημο της κλίσης εξαρτάται άμεσα από το είδος της γωνίας ωω:

Γωνία ωωΕίδος γωνίαςΠρόσημο κλίσης
0°<ω<90°0° < ω < 90°οξείαα>0α > 0 (θετική) 👍
90°<ω<180°90° < ω < 180°αμβλείαα<0α < 0 (αρνητική) 👎
ω=0°ω = 0°μηδενική (η ευθεία είναι παράλληλη στον x′xx'x ή συμπίπτει μαζί του)α=0α = 0
ω=90°ω = 90°ορθή (η ευθεία είναι κάθετη στον x′xx'x)δεν ορίζεται κλίση

Η γραφική παράσταση της f(x)=αx+βf(x) = αx + β 📐

Η γραφική παράσταση της συνάρτησης f(x)=αx+βf(x) = αx + β είναι μια ευθεία με εξίσωση

Δύο βασικά χαρακτηριστικά αυτής της ευθείας είναι:

  • Τέμνει τον άξονα y'y στο σημείο B(0,β)Β(0, β). Πράγματι, για x=0x = 0 έχουμε y=α⋅0+β=βy = α \cdot 0 + β = β. Ο αριθμός ββ λέγεται και σταθερός όρος της συνάρτησης, και δείχνει ακριβώς το ύψος στο οποίο η ευθεία «κόβει» τον κατακόρυφο άξονα.
  • Έχει κλίση λ=αλ = α. Ο συντελεστής του xx στον τύπο της συνάρτησης είναι ακριβώς η κλίση της ευθείας.

Παράδειγμα

Η συνάρτηση f(x)=0,5x+1f(x) = 0,5x + 1 έχει γραφική παράσταση την ευθεία y=0,5x+1y = 0,5x + 1. Παρατηρούμε ότι:

  • Τέμνει τον άξονα y′yy'y στο σημείο B(0,1)Β(0, 1), αφού για x=0x=0 προκύπτει y=1y=1.
  • Τέμνει τον άξονα x′xx'x στο σημείο A(−2,0)Α(-2, 0), αφού για y=0y=0 λύνουμε 0=0,5x+1⇒x=−20 = 0,5x+1 \Rightarrow x = -2.
  • Η κλίση της είναι α=0,5α = 0,5, δηλαδή ίση με τον συντελεστή του xx.
Πώς «βλέπουμε» την κλίση πάνω στο σχήμα

Αν σχεδιάσουμε το ορθογώνιο τρίγωνο OABΟΑΒ (όπου OΟ η αρχή των αξόνων), τότε εφω=(OB)(OA)εφω = \frac{(ΟΒ)}{(ΟΑ)}. Στο παράδειγμα, (OB)(OA)=12=0,5\frac{(ΟΒ)}{(ΟΑ)} = \frac{1}{2} = 0,5, δηλαδή ακριβώς η τιμή του αα. Έτσι μπορείς να «διαβάσεις» την κλίση μιας ευθείας κοιτάζοντας πόσες μονάδες ανεβαίνει (ή κατεβαίνει) η ευθεία για κάθε μονάδα που προχωράει προς τα δεξιά.

Γενικά, με βάση το πρόσημο του αα:

  • Αν α>0α > 0, τότε 0°<ω<90°0° < ω < 90°: η ευθεία «ανεβαίνει» καθώς κινούμαστε προς τα δεξιά.
  • Αν α<0α < 0, τότε 90°<ω<180°90° < ω < 180°: η ευθεία «κατεβαίνει» καθώς κινούμαστε προς τα δεξιά.
  • Αν α=0α = 0, τότε ω=0°ω = 0°: η ευθεία είναι οριζόντια.

Μονοτονία της συνάρτησης f(x)=αx+βf(x) = αx + β 📊

Το πρόσημο του αα δεν καθορίζει μόνο την κλίση της ευθείας, αλλά και τη μονοτονία της συνάρτησης, δηλαδή αν η ff είναι αύξουσα ή φθίνουσα.

  • Αν α>0α > 0, η ff είναι γνησίως αύξουσα σε όλο το R\mathbb{R}: όσο μεγαλώνει το xx, τόσο μεγαλώνει και το f(x)f(x). Δηλαδή, για x1<x2x_1 < x_2 ισχύει f(x1)<f(x2)f(x_1) < f(x_2).
  • Αν α<0α < 0, η ff είναι γνησίως φθίνουσα σε όλο το R\mathbb{R}: όσο μεγαλώνει το xx, τόσο μικραίνει το f(x)f(x). Δηλαδή, για x1<x2x_1 < x_2 ισχύει f(x1)>f(x2)f(x_1) > f(x_2).
  • Αν α=0α = 0, η ff είναι σταθερή — δεν είναι ούτε αύξουσα ούτε φθίνουσα.

Ειδικές περιπτώσεις 💡

Η σταθερή συνάρτηση: α=0α = 0

Όταν α=0α = 0, ο τύπος γίνεται f(x)=βf(x) = β και λέγεται σταθερή συνάρτηση, γιατί η τιμή της είναι η ίδια, ίση με ββ, για κάθε x∈Rx \in \mathbb{R}. Η γραφική της παράσταση είναι μια οριζόντια ευθεία, παράλληλη προς τον άξονα x′xx'x, που τέμνει τον άξονα y′yy'y στο σημείο B(0,β)Β(0, β).

Η συνάρτηση f(x)=αxf(x) = αx: ευθεία που διέρχεται από την αρχή των αξόνων

Όταν β=0β = 0, ο τύπος γίνεται f(x)=αxf(x) = αx. Η γραφική της παράσταση είναι μια ευθεία που διέρχεται από την αρχή των αξόνων O(0,0)Ο(0,0), αφού για x=0x=0 παίρνουμε y=α⋅0=0y = α \cdot 0 = 0. Η κλίση της παραμένει αα.

Ευθεία γραμμική συνάρτηση και αναλογία

Η συνάρτηση f(x)=αxf(x) = αx εκφράζει μια σχέση ανάλογων ποσών: αν διπλασιάσεις το xx, διπλασιάζεται και το f(x)f(x). Αυτό δεν ισχύει γενικά όταν β≠0β \neq 0, γιατί τότε η ευθεία δεν περνάει από το OΟ.

Η ταυτοτική συνάρτηση: α=1,β=0α = 1, β = 0

Ειδική περίπτωση της f(x)=αxf(x) = αx είναι η f(x)=xf(x) = x, όπου κάθε τιμή του xx απεικονίζεται στον εαυτό της. Η γραφική της παράσταση είναι η ευθεία που διχοτομεί τις γωνίες xOyxOy και x′Oy′x'Oy', με κλίση α=1α = 1 (δηλαδή ω=45°ω = 45°).

Υπολογισμός της κλίσης από δύο σημεία της ευθείας 🔢

Πολλές φορές δε γνωρίζουμε απευθείας τον τύπο μιας ευθείας, αλλά γνωρίζουμε δύο σημεία της. Μπορούμε τότε να υπολογίσουμε την κλίση αα ως εξής.

Έστω δύο σημεία A(x1,y1)Α(x_1, y_1) και B(x2,y2)Β(x_2, y_2) της ευθείας y=αx+βy = αx + β, με x1≠x2x_1 \neq x_2. Αφού τα σημεία ανήκουν στην ευθεία, ισχύουν:

Αφαιρώντας κατά μέλη:

Άρα, λύνοντας ως προς αα:

Αυτός είναι ο τύπος υπολογισμού της κλίσης μιας ευθείας από δύο γνωστά σημεία της.

Μεθοδολογία: Εύρεση εξίσωσης ευθείας από δύο σημεία

  1. Υπολόγισε την κλίση α=y2−y1x2−x1α = \dfrac{y_2 - y_1}{x_2 - x_1}.
  2. Αντικατέστησε το αα στον τύπο y=αx+βy = αx + β.
  3. Αντικατέστησε τις συντεταγμένες ενός από τα δύο σημεία στην εξίσωση για να υπολογίσεις το ββ.
  4. Γράψε την τελική εξίσωση της ευθείας.

Λυμένο παράδειγμα: Να βρεθεί η εξίσωση της ευθείας που διέρχεται από τα σημεία A(2,5)Α(2, 5) και B(4,1)Β(4, 1).

Υπολογίζουμε την κλίση:

Η εξίσωση έχει τη μορφή y=−2x+βy = -2x + β. Αντικαθιστούμε το σημείο A(2,5)Α(2,5):

Άρα η ζητούμενη ευθεία είναι y=−2x+9y = -2x + 9.

Σχετικές θέσεις δύο ευθειών — Παράλληλες ευθείες ⚖️

Έστω δύο ευθείες ε1:y=α1x+β1ε_1: y = α_1x + β_1 και ε2:y=α2x+β2ε_2: y = α_2x + β_2, οι οποίες σχηματίζουν με τον άξονα x′xx'x γωνίες ω1ω_1 και ω2ω_2 αντίστοιχα. Επειδή α1=εφω1α_1 = εφω_1 και α2=εφω2α_2 = εφω_2, η σύγκριση των κλίσεων ισοδυναμεί με τη σύγκριση των γωνιών.

Βασικό συμπέρασμα:

Πιο αναλυτικά:

  • Αν α1=α2α_1 = α_2 και β1≠β2β_1 \neq β_2, τότε ω1=ω2ω_1 = ω_2, οι δύο ευθείες έχουν την ίδια κλίση αλλά τέμνουν τον άξονα y′yy'y σε διαφορετικά σημεία, άρα είναι παράλληλες (δεν τέμνονται πουθενά).
  • Αν α1=α2α_1 = α_2 και β1=β2β_1 = β_2, τότε οι δύο ευθείες έχουν ακριβώς την ίδια εξίσωση, άρα ταυτίζονται (είναι η ίδια ευθεία).
  • Αν α1≠α2α_1 \neq α_2, τότε ω1≠ω2ω_1 \neq ω_2, οι ευθείες σχηματίζουν διαφορετική γωνία με τον x′xx'x και άρα τέμνονται σε ακριβώς ένα σημείο.

Παρατηρήσεις — οικογένειες ευθειών

  • Οι ευθείες της μορφής y=αx+1y = αx + 1, για κάθε α∈Rα \in \mathbb{R}, έχουν όλες β=1β = 1, άρα διέρχονται όλες από το ίδιο σημείο B(0,1)Β(0,1) του άξονα y′yy'y — απλώς με διαφορετική κλίση η καθεμία.
  • Γενικά, οι ευθείες της μορφής y=αx+βy = αx + β με σταθερό ββ και μεταβλητό αα διέρχονται όλες από το ίδιο σημείο B(0,β)Β(0, β).
  • Οι ευθείες της μορφής y=2x+βy = 2x + β, για κάθε β∈Rβ \in \mathbb{R}, έχουν όλες την ίδια κλίση α=2α = 2, άρα είναι παράλληλες μεταξύ τους (καμία δεν ταυτίζεται με άλλη, εκτός αν έχουν και το ίδιο ββ).
  • Γενικά, οι ευθείες της μορφής y=αx+βy = αx + β με σταθερό αα και μεταβλητό ββ είναι όλες παράλληλες μεταξύ τους — σχηματίζουν μια «δέσμη» παράλληλων ευθειών με ίδια κλίση και διαφορετικό σημείο τομής με τον y′yy'y.
Σύνδεση με επόμενα κεφάλαια

Το κριτήριο α1=α2α_1 = α_2 για την παραλληλία δύο ευθειών θα το χρησιμοποιείς συνέχεια στην Άλγεβρα και τη Γεωμετρία — για παράδειγμα, όταν πρέπει να βρεις την εξίσωση μιας ευθείας που είναι παράλληλη σε άλλη και διέρχεται από συγκεκριμένο σημείο.