1. Βασική Θεωρία
Προσθέσαμε νέο παιχνίδι γι' αυτό το μάθημα!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Οι Πράξεις και οι Ιδιότητές τους 🧮

Υπενθύμιση: Ρητοί και Άρρητοι Αριθμοί 🔢

Στο Γυμνάσιο μάθαμε ότι οι πραγματικοί αριθμοί χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τους ρητούς και τους άρρητους αριθμούς. Μπορούμε να τους φανταστούμε σαν σημεία πάνω σε μια ευθεία γραμμή, τον άξονα των πραγματικών αριθμών.

  • Κάθε ρητός αριθμός μπορεί να γραφτεί σαν κλάσμα, δηλαδή στη μορφή αβ\frac{α}{β}, όπου οι αριθμοί αα και ββ είναι ακέραιοι (χωρίς δεκαδικό μέρος) και ο ββ δεν είναι μηδέν (β≠0β \neq 0).
  • Κάθε ρητός αριθμός μπορεί να γραφτεί είτε σαν δεκαδικός αριθμός (π.χ. 2,82,8) είτε σαν περιοδικός δεκαδικός αριθμός (ένας αριθμός με ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο ψηφίων μετά την υποδιαστολή, π.χ. 5,45‾5,\overline{45}). Ισχύει και το αντίστροφο: κάθε δεκαδικός ή περιοδικός δεκαδικός αριθμός μπορεί να γραφτεί σαν κλάσμα.

Για παράδειγμα:

Άρα, οι ρητοί αριθμοί είναι ακριβώς οι δεκαδικοί και οι περιοδικοί δεκαδικοί αριθμοί.

Υπάρχουν όμως και αριθμοί —όπως οι 2\sqrt{2}, 3\sqrt{3}, ο ππ (πι)— που δεν μπορούν να γραφτούν σαν κλάσμα αβ\frac{α}{β} με α,βα, β ακέραιους και β≠0β \neq 0. Αυτοί οι αριθμοί δεν έχουν ούτε δεκαδική ούτε περιοδική δεκαδική μορφή· ονομάζονται άρρητοι αριθμοί. 🤔

Το $π$ δεν σταματάει ποτέ

Το ππ έχει υπολογιστεί με υπολογιστές σε πάνω από 100 τρισεκατομμύρια δεκαδικά ψηφία, χωρίς ποτέ να εμφανίζεται κάποιο επαναλαμβανόμενο μοτίβο — γι' αυτό ακριβώς είναι άρρητος!

Οι Βασικές Πράξεις: Πρόσθεση και Πολλαπλασιασμός ➕

Στο σύνολο των πραγματικών αριθμών ορίζονται δύο βασικές πράξεις: η πρόσθεση και ο πολλαπλασιασμός. Με τη βοήθειά τους μπορούμε να ορίσουμε και τις άλλες δύο πράξεις που ξέρουμε, την αφαίρεση και τη διαίρεση.

Οι πράξεις αυτές δεν είναι «τυχαίες» — υπακούν σε συγκεκριμένους κανόνες, τις ιδιότητες, οι οποίες μας επιτρέπουν να μετασχηματίζουμε και να απλοποιούμε παραστάσεις με ασφάλεια.

Αντιμεταθετική Ιδιότητα

Η σειρά με την οποία προσθέτουμε ή πολλαπλασιάζουμε δύο αριθμούς δεν επηρεάζει το αποτέλεσμα:

Για παράδειγμα, 3+5=5+3=83 + 5 = 5 + 3 = 8 και 4⋅7=7⋅4=284 \cdot 7 = 7 \cdot 4 = 28.

Προσεταιριστική Ιδιότητα

Όταν προσθέτουμε ή πολλαπλασιάζουμε τρεις ή περισσότερους αριθμούς, δεν έχει σημασία ποιο ζευγάρι υπολογίζουμε πρώτο — το αποτέλεσμα είναι το ίδιο:

Χάρη σε αυτή την ιδιότητα, μπορούμε να γράφουμε α+β+γα + β + γ ή α⋅β⋅γα \cdot β \cdot γ χωρίς παρενθέσεις, αφού το αποτέλεσμα δεν εξαρτάται από τη σειρά υπολογισμού.

Ουδέτερο Στοιχείο

  • Στην πρόσθεση, το 0 είναι το ουδέτερο στοιχείο: α+0=αα + 0 = α, για κάθε αα. Όταν προσθέτουμε το 0 σε οποιονδήποτε αριθμό, ο αριθμός δεν αλλάζει.
  • Στον πολλαπλασιασμό, το 1 είναι το ουδέτερο στοιχείο: α⋅1=αα \cdot 1 = α, για κάθε αα. Όταν πολλαπλασιάζουμε οποιονδήποτε αριθμό με το 1, ο αριθμός δεν αλλάζει.

Αντίθετος και Αντίστροφος Αριθμός

  • Κάθε αριθμός αα έχει έναν αντίθετο, τον −α-α, τέτοιον ώστε α+(−α)=0α + (-α) = 0.
  • Κάθε αριθμός αα, εκτός από το 0, έχει έναν αντίστροφο, τον 1α\frac{1}{α}, τέτοιον ώστε α⋅1α=1α \cdot \frac{1}{α} = 1, με α≠0α \neq 0.

Επιμεριστική Ιδιότητα

Η επιμεριστική ιδιότητα συνδέει τον πολλαπλασιασμό με την πρόσθεση και μας λέει πώς πολλαπλασιάζουμε έναν αριθμό με ένα άθροισμα:

Παράδειγμα: 3⋅(4+5)=3⋅4+3⋅5=12+15=273 \cdot (4 + 5) = 3 \cdot 4 + 3 \cdot 5 = 12 + 15 = 27, που πράγματι ταιριάζει με 3⋅9=273 \cdot 9 = 27.

Η ίδια ιδιότητα, διαβασμένη «ανάποδα», λέγεται παραγοντοποίηση (βγάζουμε κοινό παράγοντα): αν βλέπουμε αβ+αγαβ + αγ, μπορούμε να το γράψουμε ως α(β+γ)α(β + γ).

Γιατί μαθαίνουμε τις ιδιότητες;

Αυτές οι ιδιότητες δεν είναι απλώς «κανόνες προς αποστήθιση» — είναι τα εργαλεία με τα οποία αποδεικνύουμε κάθε ταυτότητα και λύνουμε κάθε εξίσωση στην Άλγεβρα. Όλη η επόμενη ύλη του μαθήματος βασίζεται πάνω τους.

Αφαίρεση και Διαίρεση: Πράξεις που «Δανείζονται» ➖➗

Η αφαίρεση και η διαίρεση δεν είναι ανεξάρτητες πράξεις — ορίζονται μέσω της πρόσθεσης και του πολλαπλασιασμού, χρησιμοποιώντας τον αντίθετο και τον αντίστροφο αριθμό αντίστοιχα.

  • Αφαίρεση: Για να υπολογίσουμε το α−βα - β, προσθέτουμε στο αα τον αντίθετο του ββ:
  • Διαίρεση: Για να υπολογίσουμε το α:βα : β, πολλαπλασιάζουμε το αα με τον αντίστροφο του ββ:

Ιδιότητες Ισοτήτων ⚖️

Για τις τέσσερις πράξεις (πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμός, διαίρεση) και την ισότητα ισχύουν κάποιες βασικές ιδιότητες, χρήσιμες όταν λύνουμε εξισώσεις:

  1. Πρόσθεση κατά μέλη: Αν α=βα = β και γ=δγ = δ, τότε α+γ=β+δα + γ = β + δ.
  2. Πολλαπλασιασμός κατά μέλη: Αν α=βα = β και γ=δγ = δ, τότε α⋅γ=β⋅δα \cdot γ = β \cdot δ.
  3. Πρόσθεση/αφαίρεση του ίδιου αριθμού: Αν α=βα = β, τότε α+γ=β+γα + γ = β + γ (και το ίδιο για την αφαίρεση).
  4. Πολλαπλασιασμός/διαίρεση με τον ίδιο αριθμό (≠0\neq 0): Αν α=βα = β και γ≠0γ \neq 0, τότε α⋅γ=β⋅γα \cdot γ = β \cdot γ.
  5. Μηδενικό γινόμενο: Αν α⋅β=0α \cdot β = 0, τότε τουλάχιστον ένας από τους δύο αριθμούς είναι 0, δηλαδή α=0α = 0 ή β=0β = 0.

Η Έννοια της Δύναμης 🔺

Όταν πολλαπλασιάζουμε τον ίδιο αριθμό πολλές φορές με τον εαυτό του, χρησιμοποιούμε τη δύναμη ως συντομογραφία:

και

Ο αριθμός αα λέγεται βάση και ο νν λέγεται εκθέτης.

Αν επιπλέον ο αα δεν είναι μηδέν (α≠0α \neq 0), ορίζουμε και:

Ιδιότητες Δυνάμεων με Ακέραιο Εκθέτη

Οι πιο βασικές ιδιότητες των δυνάμεων είναι:

  • ακ⋅αλ=ακ+λα^κ \cdot α^λ = α^{κ+λ} — πολλαπλασιασμός δυνάμεων με ίδια βάση: προσθέτουμε τους εκθέτες.
  • ακ⋅βκ=(α⋅β)κα^κ \cdot β^κ = (α \cdot β)^κ — πολλαπλασιασμός δυνάμεων με ίδιο εκθέτη: πολλαπλασιάζουμε τις βάσεις.
  • (ακ)λ=ακ⋅λ(α^κ)^λ = α^{κ \cdot λ} — δύναμη δύναμης: πολλαπλασιάζουμε τους εκθέτες.
  • ακαλ=ακ−λ\dfrac{α^κ}{α^λ} = α^{κ-λ} — διαίρεση δυνάμεων με ίδια βάση: αφαιρούμε τους εκθέτες.
  • ακβκ=(αβ)κ\dfrac{α^κ}{β^κ} = \left(\dfrac{α}{β}\right)^κ — διαίρεση δυνάμεων με ίδιο εκθέτη: διαιρούμε τις βάσεις.

Λυμένο παράδειγμα: Να υπολογιστεί η παράσταση 25⋅2326\dfrac{2^5 \cdot 2^3}{2^6}.

Αξιοσημείωτες Ταυτότητες 🌟

Μια ταυτότητα είναι μια ισότητα που περιέχει γράμματα (μεταβλητές) και ισχύει για όλες τις τιμές που μπορούν να πάρουν αυτά τα γράμματα — σε αντίθεση με μια απλή εξίσωση, που ισχύει μόνο για συγκεκριμένες τιμές.

Οι πιο γνωστές αξιοσημείωτες ταυτότητες, που θα χρησιμοποιούμε συνέχεια σε όλη την Άλγεβρα, είναι:

ΤαυτότηταΤύπος
Τετράγωνο αθροίσματος(α+β)2=α2+2αβ+β2(α + β)^2 = α^2 + 2αβ + β^2
Τετράγωνο διαφοράς(α−β)2=α2−2αβ+β2(α - β)^2 = α^2 - 2αβ + β^2
Διαφορά τετραγώνωνα2−β2=(α+β)(α−β)α^2 - β^2 = (α + β)(α - β)
Κύβος αθροίσματος(α+β)3=α3+3α2β+3αβ2+β3(α + β)^3 = α^3 + 3α^2β + 3αβ^2 + β^3
Κύβος διαφοράς(α−β)3=α3−3α2β+3αβ2−β3(α - β)^3 = α^3 - 3α^2β + 3αβ^2 - β^3
Άθροισμα κύβωνα3+β3=(α+β)(α2−αβ+β2)α^3 + β^3 = (α + β)(α^2 - αβ + β^2)
Διαφορά κύβωνα3−β3=(α−β)(α2+αβ+β2)α^3 - β^3 = (α - β)(α^2 + αβ + β^2)
Τετράγωνο τριωνύμου(α+β+γ)2=α2+β2+γ2+2αβ+2βγ+2γα(α + β + γ)^2 = α^2 + β^2 + γ^2 + 2αβ + 2βγ + 2γα

Λυμένο παράδειγμα (ανάπτυξη): Να αναπτυχθεί η παράσταση (2x−3)2(2x - 3)^2.

Χρησιμοποιούμε την ταυτότητα (α−β)2=α2−2αβ+β2(α - β)^2 = α^2 - 2αβ + β^2 με α=2xα = 2x και β=3β = 3:

Λυμένο παράδειγμα (παραγοντοποίηση): Να παραγοντοποιηθεί η παράσταση 9x2−259x^2 - 25.

Αναγνωρίζουμε διαφορά τετραγώνων, με α=3xα = 3x και β=5β = 5, αφού (3x)2=9x2(3x)^2 = 9x^2 και 52=255^2 = 25:

Η αξιοσημείωτη ταυτότητα που ίσχυε ήδη σε αρχαία κείμενα

Η γεωμετρική απόδειξη του (α+β)2=α2+2αβ+β2(α+β)^2 = α^2 + 2αβ + β^2 εμφανίζεται ήδη στα «Στοιχεία» του Ευκλείδη, μέσω εμβαδών τετραγώνων — πολύ πριν εφευρεθεί ο σύγχρονος αλγεβρικός συμβολισμός!

Τέλος, να θυμόμαστε ότι αν α=βα = β, τότε αν=βνα^ν = β^ν για κάθε φυσικό εκθέτη νν. Το αντίστροφο όμως δεν ισχύει πάντα: από το αν=βνα^ν = β^ν δεν συνεπάγεται πάντα α=βα = β.