Οι Πράξεις και οι Ιδιότητές τους 🧮
Υπενθύμιση: Ρητοί και Άρρητοι Αριθμοί 🔢
Στο Γυμνάσιο μάθαμε ότι οι πραγματικοί αριθμοί χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τους ρητούς και τους άρρητους αριθμούς. Μπορούμε να τους φανταστούμε σαν σημεία πάνω σε μια ευθεία γραμμή, τον άξονα των πραγματικών αριθμών.
- Κάθε ρητός αριθμός μπορεί να γραφτεί σαν κλάσμα, δηλαδή στη μορφή , όπου οι αριθμοί και είναι ακέραιοι (χωρίς δεκαδικό μέρος) και ο δεν είναι μηδέν ().
- Κάθε ρητός αριθμός μπορεί να γραφτεί είτε σαν δεκαδικός αριθμός (π.χ. ) είτε σαν περιοδικός δεκαδικός αριθμός (ένας αριθμός με ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο ψηφίων μετά την υποδιαστολή, π.χ. ). Ισχύει και το αντίστροφο: κάθε δεκαδικός ή περιοδικός δεκαδικός αριθμός μπορεί να γραφτεί σαν κλάσμα.
Για παράδειγμα:
Άρα, οι ρητοί αριθμοί είναι ακριβώς οι δεκαδικοί και οι περιοδικοί δεκαδικοί αριθμοί.
Υπάρχουν όμως και αριθμοί —όπως οι , , ο (πι)— που δεν μπορούν να γραφτούν σαν κλάσμα με ακέραιους και . Αυτοί οι αριθμοί δεν έχουν ούτε δεκαδική ούτε περιοδική δεκαδική μορφή· ονομάζονται άρρητοι αριθμοί. 🤔
Το έχει υπολογιστεί με υπολογιστές σε πάνω από 100 τρισεκατομμύρια δεκαδικά ψηφία, χωρίς ποτέ να εμφανίζεται κάποιο επαναλαμβανόμενο μοτίβο — γι' αυτό ακριβώς είναι άρρητος!
Οι Βασικές Πράξεις: Πρόσθεση και Πολλαπλασιασμός ➕
Στο σύνολο των πραγματικών αριθμών ορίζονται δύο βασικές πράξεις: η πρόσθεση και ο πολλαπλασιασμός. Με τη βοήθειά τους μπορούμε να ορίσουμε και τις άλλες δύο πράξεις που ξέρουμε, την αφαίρεση και τη διαίρεση.
Οι πράξεις αυτές δεν είναι «τυχαίες» — υπακούν σε συγκεκριμένους κανόνες, τις ιδιότητες, οι οποίες μας επιτρέπουν να μετασχηματίζουμε και να απλοποιούμε παραστάσεις με ασφάλεια.
Αντιμεταθετική Ιδιότητα
Η σειρά με την οποία προσθέτουμε ή πολλαπλασιάζουμε δύο αριθμούς δεν επηρεάζει το αποτέλεσμα:
Για παράδειγμα, και .
Πρόσεξε: (το πρώτο κάνει , το δεύτερο ) και . Η αντιμεταθετική ιδιότητα ισχύει μόνο για πρόσθεση και πολλαπλασιασμό.
Προσεταιριστική Ιδιότητα
Όταν προσθέτουμε ή πολλαπλασιάζουμε τρεις ή περισσότερους αριθμούς, δεν έχει σημασία ποιο ζευγάρι υπολογίζουμε πρώτο — το αποτέλεσμα είναι το ίδιο:
Χάρη σε αυτή την ιδιότητα, μπορούμε να γράφουμε ή χωρίς παρενθέσεις, αφού το αποτέλεσμα δεν εξαρτάται από τη σειρά υπολογισμού.
Ουδέτερο Στοιχείο
- Στην πρόσθεση, το 0 είναι το ουδέτερο στοιχείο: , για κάθε . Όταν προσθέτουμε το 0 σε οποιονδήποτε αριθμό, ο αριθμός δεν αλλάζει.
- Στον πολλαπλασιασμό, το 1 είναι το ουδέτερο στοιχείο: , για κάθε . Όταν πολλαπλασιάζουμε οποιονδήποτε αριθμό με το 1, ο αριθμός δεν αλλάζει.
Αντίθετος και Αντίστροφος Αριθμός
- Κάθε αριθμός έχει έναν αντίθετο, τον , τέτοιον ώστε .
- Κάθε αριθμός , εκτός από το 0, έχει έναν αντίστροφο, τον , τέτοιον ώστε , με .
Ο αντίθετος του είναι το (πρόσθεση δίνει 0), ενώ ο αντίστροφος του είναι το (πολλαπλασιασμός δίνει 1). Το έχει αντίθετο (το ίδιο το 0), αλλά δεν έχει αντίστροφο — δεν υπάρχει αριθμός που πολλαπλασιαζόμενος με το 0 να δίνει 1.
Επιμεριστική Ιδιότητα
Η επιμεριστική ιδιότητα συνδέει τον πολλαπλασιασμό με την πρόσθεση και μας λέει πώς πολλαπλασιάζουμε έναν αριθμό με ένα άθροισμα:
Παράδειγμα: , που πράγματι ταιριάζει με .
Η ίδια ιδιότητα, διαβασμένη «ανάποδα», λέγεται παραγοντοποίηση (βγάζουμε κοινό παράγοντα): αν βλέπουμε , μπορούμε να το γράψουμε ως .
Αυτές οι ιδιότητες δεν είναι απλώς «κανόνες προς αποστήθιση» — είναι τα εργαλεία με τα οποία αποδεικνύουμε κάθε ταυτότητα και λύνουμε κάθε εξίσωση στην Άλγεβρα. Όλη η επόμενη ύλη του μαθήματος βασίζεται πάνω τους.
Αφαίρεση και Διαίρεση: Πράξεις που «Δανείζονται» ➖➗
Η αφαίρεση και η διαίρεση δεν είναι ανεξάρτητες πράξεις — ορίζονται μέσω της πρόσθεσης και του πολλαπλασιασμού, χρησιμοποιώντας τον αντίθετο και τον αντίστροφο αριθμό αντίστοιχα.
- Αφαίρεση: Για να υπολογίσουμε το , προσθέτουμε στο τον αντίθετο του :
- Διαίρεση: Για να υπολογίσουμε το , πολλαπλασιάζουμε το με τον αντίστροφο του :
Δεν μπορούμε ποτέ να διαιρέσουμε με το μηδέν! Όταν βλέπουμε το πηλίκο , θεωρούμε πάντα δεδομένο ότι . Ο λόγος είναι ότι το 0 δεν έχει αντίστροφο, όπως είδαμε παραπάνω.
Ιδιότητες Ισοτήτων ⚖️
Για τις τέσσερις πράξεις (πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμός, διαίρεση) και την ισότητα ισχύουν κάποιες βασικές ιδιότητες, χρήσιμες όταν λύνουμε εξισώσεις:
- Πρόσθεση κατά μέλη: Αν και , τότε .
- Πολλαπλασιασμός κατά μέλη: Αν και , τότε .
- Πρόσθεση/αφαίρεση του ίδιου αριθμού: Αν , τότε (και το ίδιο για την αφαίρεση).
- Πολλαπλασιασμός/διαίρεση με τον ίδιο αριθμό (): Αν και , τότε .
- Μηδενικό γινόμενο: Αν , τότε τουλάχιστον ένας από τους δύο αριθμούς είναι 0, δηλαδή ή .
Ισχύει και το αντίστροφο: αν ή , τότε . Αυτή η ισοδυναμία είναι θεμελιώδης για την επίλυση εξισώσεων που έχουν τη μορφή γινομένου ίσου με μηδέν.
Η Έννοια της Δύναμης 🔺
Όταν πολλαπλασιάζουμε τον ίδιο αριθμό πολλές φορές με τον εαυτό του, χρησιμοποιούμε τη δύναμη ως συντομογραφία:
και
Ο αριθμός λέγεται βάση και ο λέγεται εκθέτης.
Αν επιπλέον ο δεν είναι μηδέν (), ορίζουμε και:
Η έκφραση ισχύει μόνο όταν . Το δεν έχει ορισμό στο σχολικό πλαίσιο — απόφευγέ το.
Ιδιότητες Δυνάμεων με Ακέραιο Εκθέτη
Οι πιο βασικές ιδιότητες των δυνάμεων είναι:
- — πολλαπλασιασμός δυνάμεων με ίδια βάση: προσθέτουμε τους εκθέτες.
- — πολλαπλασιασμός δυνάμεων με ίδιο εκθέτη: πολλαπλασιάζουμε τις βάσεις.
- — δύναμη δύναμης: πολλαπλασιάζουμε τους εκθέτες.
- — διαίρεση δυνάμεων με ίδια βάση: αφαιρούμε τους εκθέτες.
- — διαίρεση δυνάμεων με ίδιο εκθέτη: διαιρούμε τις βάσεις.
Πρέπει να προσέχουμε ώστε καμία βάση σε παρονομαστή να μην είναι μηδέν, ώστε οι δυνάμεις να ορίζονται (π.χ. αν ο εκθέτης είναι αρνητικός ή μηδέν, η βάση πρέπει να είναι διάφορη του μηδενός).
Λυμένο παράδειγμα: Να υπολογιστεί η παράσταση .
Αξιοσημείωτες Ταυτότητες 🌟
Μια ταυτότητα είναι μια ισότητα που περιέχει γράμματα (μεταβλητές) και ισχύει για όλες τις τιμές που μπορούν να πάρουν αυτά τα γράμματα — σε αντίθεση με μια απλή εξίσωση, που ισχύει μόνο για συγκεκριμένες τιμές.
Οι πιο γνωστές αξιοσημείωτες ταυτότητες, που θα χρησιμοποιούμε συνέχεια σε όλη την Άλγεβρα, είναι:
| Ταυτότητα | Τύπος |
|---|---|
| Τετράγωνο αθροίσματος | |
| Τετράγωνο διαφοράς | |
| Διαφορά τετραγώνων | |
| Κύβος αθροίσματος | |
| Κύβος διαφοράς | |
| Άθροισμα κύβων | |
| Διαφορά κύβων | |
| Τετράγωνο τριωνύμου |
Ο πιο συνηθισμένος λάθος στους μαθητές είναι να ξεχνούν τον μεσαίο όρο στο , ή να μπερδεύουν τα πρόσημα ανάμεσα στο ανάπτυγμα του αθροίσματος και της διαφοράς. Θυμήσου: το έχει πάντα θετικό το , γιατί .
Λυμένο παράδειγμα (ανάπτυξη): Να αναπτυχθεί η παράσταση .
Χρησιμοποιούμε την ταυτότητα με και :
Λυμένο παράδειγμα (παραγοντοποίηση): Να παραγοντοποιηθεί η παράσταση .
Αναγνωρίζουμε διαφορά τετραγώνων, με και , αφού και :
Η γεωμετρική απόδειξη του εμφανίζεται ήδη στα «Στοιχεία» του Ευκλείδη, μέσω εμβαδών τετραγώνων — πολύ πριν εφευρεθεί ο σύγχρονος αλγεβρικός συμβολισμός!
Τέλος, να θυμόμαστε ότι αν , τότε για κάθε φυσικό εκθέτη . Το αντίστροφο όμως δεν ισχύει πάντα: από το δεν συνεπάγεται πάντα .
Για παράδειγμα, , όμως . Όταν ο εκθέτης είναι άρτιος, δύο αντίθετοι αριθμοί δίνουν την ίδια δύναμη — γι' αυτό δεν μπορούμε να «απαλείψουμε» απερίσκεπτα τον εκθέτη σε μια εξίσωση.