1. Βασική Θεωρία
Προσθέσαμε νέο παιχνίδι γι' αυτό το μάθημα!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Πολυωνυμικές Εξισώσεις και Ανισώσεις 📐

Πολυωνυμικές Εξισώσεις 📝

Μια πολυωνυμική εξίσωση βαθμού ν είναι μια εξίσωση της μορφής:

Για παράδειγμα:

  • 2x3−5x2+x−2=02x^3 - 5x^2 + x - 2 = 0 είναι πολυωνυμική εξίσωση 3ου βαθμού.
  • −3x6+5x2+1=0-3x^6 + 5x^2 + 1 = 0 είναι πολυωνυμική εξίσωση 6ου βαθμού.

Ρίζα μιας πολυωνυμικής εξίσωσης P(x)=0P(x) = 0 ονομάζουμε κάθε αριθμό ρ, για τον οποίο ισχύει P(ρ)=0P(ρ) = 0.

Γνωρίζουμε ήδη πώς να λύνουμε εξισώσεις 1ου και 2ου βαθμού. Για εξισώσεις βαθμού μεγαλύτερου του 2, η επίλυση γίνεται πιο σύνθετη.

Ενδιαφέρον Γεγονός! 🤯

Δεν υπάρχει γενικός τρόπος (τύπος) επίλυσης για πολυωνυμικές εξισώσεις βαθμού μεγαλύτερου του 4!

Μέθοδος Παραγοντοποίησης 🧩

Η επίλυση εξισώσεων P(x)=0P(x) = 0 βαθμού μεγαλύτερου του 2 συχνά βασίζεται στην παραγοντοποίηση του πολυωνύμου P(x)P(x). Χρησιμοποιούμε την ισοδυναμία:

Δηλαδή, αναλύουμε το P(x)P(x) σε γινόμενο πολυωνύμων μικρότερου βαθμού και λύνουμε τις επιμέρους εξισώσεις.

Παράδειγμα: Να λυθεί η εξίσωση x3−3x+2=0x^3 - 3x + 2 = 0.

Οι ρίζες είναι οι x=1x = 1 (διπλή ρίζα) και x=−2x = -2. ✅

Θεώρημα Ακέραιων Ριζών 🧐

ΘΕΩΡΗΜΑ: Έστω η πολυωνυμική εξίσωση ανxν+αν−1xν−1+...+α1x+α0=0α_νx^ν + α_{ν-1}x^{ν-1} + ... + α_1x + α_0 = 0, με ακέραιους συντελεστές. Αν ο ακέραιος ρ≠0ρ \neq 0 είναι ρίζα της εξίσωσης, τότε ο ρ είναι διαιρέτης του σταθερού όρου α0α_0.

ΑΠΟΔΕΙΞΗ (Ιδέα):

Αν ο ρ≠0ρ \neq 0 είναι ρίζα, ισχύει:

Λύνοντας ως προς α0α_0:

Βγάζοντας κοινό παράγοντα το ρ:

Επειδή όλοι οι όροι αiα_i και ο ρ είναι ακέραιοι, η παράσταση στην παρένθεση είναι ακέραιος αριθμός. Άρα, ο ρ διαιρεί τον α0α_0. 👍

Εφαρμογή 1: Επίλυση x3−3x2+x+2=0x^3 - 3x^2 + x + 2 = 0 💡

Πρόβλημα: Να λυθεί η εξίσωση x3−3x2+x+2=0x^3 - 3x^2 + x + 2 = 0.

Λύση:

Οι συντελεστές είναι ακέραιοι. Σύμφωνα με το θεώρημα ακέραιων ριζών, οι πιθανές ακέραιες ρίζες είναι οι διαιρέτες του σταθερού όρου a0=2a_0 = 2. Οι διαιρέτες του 2 είναι: ±1,±2\pm 1, \pm 2.

Εξετάζουμε με το σχήμα Horner αν κάποιος από αυτούς μηδενίζει το πολυώνυμο P(x)=x3−3x2+x+2P(x) = x^3 - 3x^2 + x + 2.

  • Για ρ=1ρ = 1: P(1)=13−3(1)2+1+2=1−3+1+2=1≠0P(1) = 1^3 - 3(1)^2 + 1 + 2 = 1 - 3 + 1 + 2 = 1 \neq 0. Άρα το 1 δεν είναι ρίζα.
  • Για ρ=−1ρ = -1: P(−1)=(−1)3−3(−1)2+(−1)+2=−1−3−1+2=−3≠0P(-1) = (-1)^3 - 3(-1)^2 + (-1) + 2 = -1 - 3 - 1 + 2 = -3 \neq 0. Άρα το -1 δεν είναι ρίζα.
  • Για ρ=2ρ = 2: P(2)=23−3(22)+2+2=8−12+2+2=0P(2) = 2^3 - 3(2^2) + 2 + 2 = 8 - 12 + 2 + 2 = 0. Άρα το 2 είναι ρίζα! 🎉

Από το σχήμα Horner για ρ=2ρ = 2:

1-312p = 2
↓2-2-2
1-1-10

Το πηλίκο της διαίρεσης P(x):(x−2)P(x) : (x - 2) είναι x2−x−1x^2 - x - 1.

Επομένως, η εξίσωση γράφεται: (x−2)(x2−x−1)=0(x - 2)(x^2 - x - 1) = 0.

Λύνουμε την x2−x−1=0x^2 - x - 1 = 0:

Οι ρίζες της αρχικής εξίσωσης είναι οι αριθμοί: 22, 1−52\frac{1 - \sqrt{5}}{2} και 1+52\frac{1 + \sqrt{5}}{2}.

Σχόλιο

Το αντίστροφο του θεωρήματος δεν αληθεύει πάντα. Δηλαδή, μπορεί ένας ακέραιος να είναι διαιρέτης του a0a_0 χωρίς να είναι ρίζα της εξίσωσης (π.χ. οι 11 και −1-1 στο παράδειγμα αυτό).

Εφαρμογή 2: Επίλυση x4+5x3+9x2+8x+4=0x^4 + 5x^3 + 9x^2 + 8x + 4 = 0 💡

Πρόβλημα: Να λυθεί η εξίσωση x4+5x3+9x2+8x+4=0x^4 + 5x^3 + 9x^2 + 8x + 4 = 0.

Λύση:

Οι συντελεστές είναι ακέραιοι. Οι πιθανές ακέραιες ρίζες είναι οι διαιρέτες του σταθερού όρου a0=4a_0 = 4, δηλαδή ±1,±2,±4\pm 1, \pm 2, \pm 4.

Επειδή όλοι οι συντελεστές της εξίσωσης είναι θετικοί (1,5,9,8,41, 5, 9, 8, 4), οι θετικοί αριθμοί αποκλείεται να είναι ρίζες της. Επομένως, οι πιθανές ακέραιες ρίζες είναι −1,−2,−4-1, -2, -4.

Εξετάζουμε με το σχήμα Horner:

  • Για ρ=−1ρ = -1: P(−1)=1−5+9−8+4=1≠0P(-1) = 1 - 5 + 9 - 8 + 4 = 1 \neq 0. Άρα το -1 δεν είναι ρίζα.
  • Για ρ=−2ρ = -2:
15984p = -2
↓-2-6-6-4
13320

Άρα το -2 είναι ρίζα του P(x)P(x). 🎉

Η εξίσωση γράφεται: (x+2)(x3+3x2+3x+2)=0(x + 2)(x^3 + 3x^2 + 3x + 2) = 0.

Τώρα εξετάζουμε το πολυώνυμο Q(x)=x3+3x2+3x+2Q(x) = x^3 + 3x^2 + 3x + 2. Οι πιθανές ακέραιες ρίζες του είναι οι διαιρέτες του 2, δηλαδή ±1,±2\pm 1, \pm 2. Επειδή οι συντελεστές είναι θετικοί, οι πιθανές ρίζες είναι −1,−2-1, -2.

  • Γνωρίζουμε ήδη ότι Q(−1)≠0Q(-1) \neq 0 (αφού P(−1)≠0P(-1) \neq 0).
  • Εξετάζουμε το ρ=−2ρ = -2 για το Q(x)Q(x):
1332p = -2
↓-2-2-2
1110

Άρα το -2 είναι ρίζα και του Q(x)Q(x). 🎉

Επομένως, Q(x)=(x+2)(x2+x+1)Q(x) = (x + 2)(x^2 + x + 1).

Η αρχική εξίσωση γράφεται:

Η εξίσωση x2+x+1=0x^2 + x + 1 = 0 έχει διακρίνουσα Δ=12−4(1)(1)=−3<0\Delta = 1^2 - 4(1)(1) = -3 < 0, άρα δεν έχει πραγματικές ρίζες.

Η τελική εξίσωση έχει μόνο μία διπλή πραγματική ρίζα, τον αριθμό −2-2.

Πρόσημο Γινομένου ➕➖

Για να μελετήσουμε το πρόσημο ενός γινομένου πολυωνύμων P(x)=A(x)⋅B(x)⋅⋯⋅Φ(x)P(x) = A(x) \cdot B(x) \cdot \dots \cdot \Phi(x), ακολουθούμε τα εξής βήματα:

  1. Βρίσκουμε το πρόσημο κάθε παράγοντα A(x),B(x),…,Φ(x)A(x), B(x), \dots, \Phi(x) ξεχωριστά. Συνήθως οι παράγοντες είναι της μορφής:
    • ax+βax + \beta (πρωτοβάθμιοι)
    • ax2+βx+γax^2 + \beta x + \gamma (τριώνυμα)
  2. Συνθέτουμε τα πρόσημα όλων των παραγόντων για να βρούμε το τελικό πρόσημο του P(x)P(x).

Εφαρμογή: Πρόσημο Γινομένου

Να βρεθεί για τις διάφορες τιμές του x∈Rx \in \mathbb{R} το πρόσημο του γινομένου P(x)=(x−1)(x2+x−6)(2x2+x+1)P(x) = (x - 1)(x^2 + x - 6)(2x^2 + x + 1).

Λύση:

Αρχικά βρίσκουμε το πρόσημο του κάθε παράγοντα χωριστά:

✔️ x−1x - 1:

  • x−1>0⇔x>1x - 1 > 0 \Leftrightarrow x > 1
  • x−1<0⇔x<1x - 1 < 0 \Leftrightarrow x < 1
  • x−1=0⇔x=1x - 1 = 0 \Leftrightarrow x = 1

(Είναι θετικό για x>1x > 1, μηδέν για x=1x = 1 και αρνητικό για x<1x < 1.)

✔️ x2+x−6x^2 + x - 6:

  • Ρίζες: x=−1±12−4(1)(−6)2(1)=−1±252=−1±52x = \frac{-1 \pm \sqrt{1^2 - 4(1)(-6)}}{2(1)} = \frac{-1 \pm \sqrt{25}}{2} = \frac{-1 \pm 5}{2}. Άρα x=2x = 2 και x=−3x = -3.
  • Επειδή ο συντελεστής του x2x^2 είναι a=1>0a = 1 > 0, το τριώνυμο είναι:
    • Θετικό για x<−3x < -3 και για x>2x > 2.
    • Μηδέν για x=−3x = -3 και x=2x = 2.
    • Αρνητικό για −3<x<2-3 < x < 2.

✔️ 2x2+x+12x^2 + x + 1:

  • Διακρίνουσα: Δ=12−4(2)(1)=1−8=−7<0\Delta = 1^2 - 4(2)(1) = 1 - 8 = -7 < 0.
  • Επειδή Δ<0\Delta < 0 και ο συντελεστής του x2x^2 είναι a=2>0a = 2 > 0, το τριώνυμο 2x2+x+12x^2 + x + 1 είναι πάντα θετικό για κάθε x∈Rx \in \mathbb{R}.

Συνθέτουμε τα πρόσημα στον παρακάτω πίνακα:

x−∞-\infty-312+∞+\infty
x−1x - 1--0++
x2+x−6x^2 + x - 6+0--0+
2x2+x+12x^2 + x + 1+++++
P(x)P(x)-0+0-0++

Συμπέρασμα:

  • P(x)>0P(x) > 0 (θετικό) για x∈(−3,1)∪(2,+∞)x \in (-3, 1) \cup (2, +\infty)
  • P(x)<0P(x) < 0 (αρνητικό) για x∈(−∞,−3)∪(1,2)x \in (-\infty, -3) \cup (1, 2)
  • P(x)=0P(x) = 0 (μηδέν) για x=−3x = -3, x=1x = 1 και x=2x = 2

Ανισώσεις Γινόμενο 📈📉

Για να λύσουμε ανισώσεις της μορφής A(x)⋅B(x)⋅⋯⋅Φ(x)>0A(x) \cdot B(x) \cdot \dots \cdot \Phi(x) > 0 (ή <0< 0), ακολουθούμε την ίδια διαδικασία με την εύρεση του προσήμου του γινομένου P(x)=A(x)⋅B(x)⋅⋯⋅Φ(x)P(x) = A(x) \cdot B(x) \cdot \dots \cdot \Phi(x):

  1. Παραγοντοποιούμε το πολυώνυμο P(x)P(x) (αν δεν είναι ήδη παραγοντοποιημένο).
  2. Βρίσκουμε τις ρίζες κάθε παράγοντα.
  3. Κατασκευάζουμε τον πίνακα προσήμων για το P(x)P(x).
  4. Από την τελευταία γραμμή του πίνακα, βρίσκουμε τα διαστήματα στα οποία το P(x)P(x) έχει το ζητούμενο πρόσημο (θετικό για >0> 0, αρνητικό για <0< 0).

Παράδειγμα: Για την ανίσωση (x−1)(x2+x−6)(2x2+x+1)<0(x - 1)(x^2 + x - 6)(2x^2 + x + 1) < 0, χρησιμοποιώντας τον πίνακα προσήμων της προηγούμενης εφαρμογής, διαπιστώνουμε ότι η ανίσωση αληθεύει όταν x∈(−∞,−3)∪(1,2)x \in (-\infty, -3) \cup (1, 2).

Εφαρμογή: Επίλυση Ανίσωσης x3−3x2+x+2>0x^3 - 3x^2 + x + 2 > 0 📊

Πρόβλημα: Να λυθεί η ανίσωση x3−3x2+x+2>0x^3 - 3x^2 + x + 2 > 0.

Λύση:

Αν εργαστούμε όπως στην Εφαρμογή 1 (επίλυση της εξίσωσης x3−3x2+x+2=0x^3 - 3x^2 + x + 2 = 0), η ανίσωση γράφεται:

Οι ρίζες του πολυωνύμου P(x)=x3−3x2+x+2P(x) = x^3 - 3x^2 + x + 2 είναι οι 22, 1−52\frac{1 - \sqrt{5}}{2} και 1+52\frac{1 + \sqrt{5}}{2}.

Τοποθετούμε τις ρίζες αυτές πάνω στον άξονα των πραγματικών αριθμών.

Παρατηρούμε ότι στο διάστημα (2,+∞)(2, +\infty), οι παράγοντες x−2x - 2 και x2−x−1x^2 - x - 1 είναι θετικοί:

  • x>2⇒x−2>0x > 2 \Rightarrow x - 2 > 0
  • Για το τριώνυμο x2−x−1x^2 - x - 1, οι ρίζες είναι 1±52\frac{1 \pm \sqrt{5}}{2}. Επειδή 2>1+522 > \frac{1 + \sqrt{5}}{2}, στο διάστημα (2,+∞)(2, +\infty) το τριώνυμο είναι ομόσημο του a=1a=1, δηλαδή θετικό.

Άρα, στο διάστημα (2,+∞)(2, +\infty), το γινόμενο P(x)=(x−2)(x2−x−1)P(x) = (x - 2)(x^2 - x - 1) είναι θετικό, δηλαδή P(x)>0P(x) > 0. ✅