1. Βασική Θεωρία
Προσθέσαμε νέο παιχνίδι γι' αυτό το μάθημα!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Τριγωνομετρικές Συναρτήσεις 📈

Περιοδικές Συναρτήσεις 🔄

Φανταστείτε ένα φέρι-μποτ ⛴️ που πηγαινοέρχεται μεταξύ δύο λιμανιών Α και Β. Η απόστασή του από το λιμάνι Α αλλάζει με τον χρόνο. Παρατηρούμε ότι κάθε 1121\frac{1}{2} ώρα, το φέρι-μποτ επαναλαμβάνει την ίδια ακριβώς κίνηση. Αυτό σημαίνει ότι αν σε μια χρονική στιγμή tt βρίσκεται σε μια απόσταση από το λιμάνι Α, στην ίδια απόσταση θα βρίσκεται και τη χρονική στιγμή t+112t + 1\frac{1}{2} ώρες, αλλά και τη χρονική στιγμή t−112t - 1\frac{1}{2} ώρες.

Η συνάρτηση που εκφράζει την απόσταση dd του φέρι-μποτ από το λιμάνι Α, με τη βοήθεια του χρόνου tt, έχει τις ίδιες τιμές τις χρονικές στιγμές tt, t+112t + 1\frac{1}{2}, t−112t - 1\frac{1}{2}. Λέμε ότι η συνάρτηση αυτή είναι περιοδική με περίοδο 1121\frac{1}{2} ώρες.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι μια κούνια 🤸. Το ύψος της κούνιας σε σχέση με τον χρόνο tt είναι επίσης μια περιοδική συνάρτηση, συνήθως με περίοδο 2 δευτερόλεπτα (sec).

Γενικός Ορισμός

Μια συνάρτηση ff με πεδίο ορισμού το Α λέγεται περιοδική, όταν υπάρχει πραγματικός αριθμός T>0T > 0 τέτοιος, ώστε για κάθε x∈Ax \in A να ισχύει:

Ο πραγματικός αριθμός TT λέγεται περίοδος της συνάρτησης ff.

Τριγωνομετρικές Συναρτήσεις Πραγματικών Αριθμών 🔢

Γνωρίζουμε ότι για κάθε γωνία ωω υπάρχει μία μόνο τιμή για το ημω\eta\mu\omega και το συνω\sigma\upsilon\nu\omega, με −1≤ημω≤1-1 \le \eta\mu\omega \le 1 και −1≤συνω≤1-1 \le \sigma\upsilon\nu\omega \le 1. Έτσι, μπορούμε να ορίσουμε συναρτήσεις που αντιστοιχίζουν κάθε πραγματικό αριθμό xx (που ερμηνεύεται ως γωνία σε rad) στην τιμή ημx\eta\mu x ή συνx\sigma\upsilon\nu x.

Πολλές εφαρμογές, όπως η αρμονική ταλάντωση, περιγράφονται από τύπους όπως f(t)=α⋅ημ(ωt)f(t) = \alpha \cdot \eta\mu(\omega t), όπου αα και ωω είναι σταθερές και tt είναι ο χρόνος.

Η Συνάρτηση Ημίτονο (ημ\eta\mu) 🌊

Η συνάρτηση που αντιστοιχίζει κάθε πραγματικό αριθμό xx στο ημx\eta\mu x (όπου xx είναι σε rad) λέγεται συνάρτηση ημίτονο και συμβολίζεται με ημ\eta\mu.

Επειδή ημ(ω+360∘)=ημ(ω−360∘)=ημω\eta\mu(\omega + 360^\circ) = \eta\mu(\omega - 360^\circ) = \eta\mu\omega, για κάθε x∈Rx \in \mathbb{R} θα ισχύει:

Άρα, η συνάρτηση ημίτονο είναι περιοδική με περίοδο 2π2\pi. ✅

Η Συνάρτηση Συνημίτονο (συν\sigma\upsilon\nu) 🌊

Ομοίως, η συνάρτηση που αντιστοιχίζει κάθε πραγματικό αριθμό xx στο συνx\sigma\upsilon\nu x λέγεται συνάρτηση συνημίτονο και συμβολίζεται με συν\sigma\upsilon\nu.

Και η συνάρτηση συνημίτονο είναι περιοδική με περίοδο 2π2\pi. ✅

Η Συνάρτηση Εφαπτομένη (εϕ\varepsilon\phi) 📐

Η συνάρτηση εφαπτομένη, που συμβολίζεται με εϕ\varepsilon\phi, ορίζεται ως εξής:

Το πεδίο ορισμού της είναι το σύνολο R1={x∈R∣συνx≠0}\mathbb{R}_1 = \{x \in \mathbb{R} | \sigma\upsilon\nu x \neq 0\}.

Επειδή για κάθε x∈R1x \in \mathbb{R}_1 ισχύει εϕ(x+π)=εϕ(x−π)=εϕx\varepsilon\phi(x + \pi) = \varepsilon\phi(x - \pi) = \varepsilon\phi x, η συνάρτηση εφαπτομένη είναι περιοδική με περίοδο π\pi. ✅

Η Συνάρτηση Συνεφαπτομένη (σϕ\sigma\phi) 📐

Η συνάρτηση συνεφαπτομένη, που συμβολίζεται με σϕ\sigma\phi, ορίζεται ως εξής:

Το πεδίο ορισμού της είναι το σύνολο R2={x∈R∣ημx≠0}\mathbb{R}_2 = \{x \in \mathbb{R} | \eta\mu x \neq 0\}.

Και η συνάρτηση συνεφαπτομένη είναι περιοδική με περίοδο π\pi. ✅

Μελέτη της Συνάρτησης f(x)=ημxf(x) = \eta\mu x 📊

Επειδή η συνάρτηση f(x)=ημxf(x) = \eta\mu x είναι περιοδική με περίοδο 2π2\pi, αρκεί να τη μελετήσουμε σε ένα διάστημα πλάτους 2π2\pi, π.χ. το [0,2π][0, 2\pi].

Μονοτονία:

  • Όταν το xx μεταβάλλεται από 00 μέχρι π2\frac{\pi}{2}, η τεταγμένη y=ημxy = \eta\mu x αυξάνεται. Άρα η f(x)=ημxf(x) = \eta\mu x είναι γνησίως αύξουσα στο [0,π2][0, \frac{\pi}{2}]. ⬆️
  • Ομοίως βρίσκουμε ότι η f(x)=ημxf(x) = \eta\mu x είναι γνησίως φθίνουσα στο [π2,3π2][\frac{\pi}{2}, \frac{3\pi}{2}]. ⬇️
  • Και γνησίως αύξουσα στο [3π2,2π][\frac{3\pi}{2}, 2\pi]. ⬆️

Ακρότατα:

  • Παρουσιάζει μέγιστο για x=π2x = \frac{\pi}{2}, το ημπ2=1\eta\mu \frac{\pi}{2} = 1. ✨
  • Παρουσιάζει ελάχιστο για x=3π2x = \frac{3\pi}{2}, το ημ3π2=−1\eta\mu \frac{3\pi}{2} = -1. 📉

Πίνακας Μεταβολών και Τιμών:

x0π2\frac{\pi}{2}π\pi3π2\frac{3\pi}{2}2π2\pi
ημx\eta\mu x01 (μέγ.)0-1 (ελάχ.)0

Για να σχεδιάσουμε τη γραφική παράσταση, χρειαζόμαστε έναν πίνακα τιμών:

x0π4\frac{\pi}{4}π2\frac{\pi}{2}3π4\frac{3\pi}{4}π\pi5π4\frac{5\pi}{4}3π2\frac{3\pi}{2}7π4\frac{7\pi}{4}2π2\pi
ημx\eta\mu x022≈0,71\frac{\sqrt{2}}{2} \approx 0,71122≈0,71\frac{\sqrt{2}}{2} \approx 0,710−22≈−0,71-\frac{\sqrt{2}}{2} \approx -0,71-1−22≈−0,71-\frac{\sqrt{2}}{2} \approx -0,710

Γραφική Παράσταση:

Παριστάνοντας τα σημεία αυτά και ενώνοντάς τα με μια συνεχή γραμμή, προκύπτει η γραφική παράσταση της y=ημxy = \eta\mu x στο διάστημα [0,2π][0, 2\pi]. Επειδή η συνάρτηση είναι περιοδική με περίοδο 2π2\pi, η γραφική της παράσταση επαναλαμβάνεται στα διαστήματα [2π,4π][2\pi, 4\pi], [4π,6π][4\pi, 6\pi] κτλ. καθώς και στα [−2π,0][-2\pi, 0], [−4π,−2π][-4\pi, -2\pi] κτλ. Η γραφική παράσταση λέγεται ημιτονοειδής καμπύλη.

Συμμετρία:

Γνωρίζουμε ότι οι αντίθετες γωνίες έχουν αντίθετα ημίτονα, δηλαδή ημ(−x)=−ημx\eta\mu(-x) = -\eta\mu x για κάθε x∈Rx \in \mathbb{R}. Αυτό σημαίνει ότι η συνάρτηση f(x)=ημxf(x) = \eta\mu x είναι περιττή συνάρτηση και επομένως η γραφική της παράσταση έχει κέντρο συμμετρίας την αρχή των αξόνων O(0,0)O(0,0).

Μελέτη της Συνάρτησης f(x)=συνxf(x) = \sigma\upsilon\nu x 📊

Επειδή η συνάρτηση f(x)=συνxf(x) = \sigma\upsilon\nu x είναι περιοδική με περίοδο 2π2\pi, αρκεί να τη μελετήσουμε σε ένα διάστημα πλάτους 2π2\pi, π.χ. το [0,2π][0, 2\pi].

Πίνακας Μεταβολών:

x0π2\frac{\pi}{2}π\pi3π2\frac{3\pi}{2}2π2\pi
συνx\sigma\upsilon\nu x1 (μέγ.)0-1 (ελάχ.)01 (μέγ.)

Πίνακας Τιμών:

x0π4\frac{\pi}{4}π2\frac{\pi}{2}3π4\frac{3\pi}{4}π\pi5π4\frac{5\pi}{4}3π2\frac{3\pi}{2}7π4\frac{7\pi}{4}2π2\pi
συνx\sigma\upsilon\nu x122≈0,71\frac{\sqrt{2}}{2} \approx 0,710−22≈−0,71-\frac{\sqrt{2}}{2} \approx -0,71-1−22≈−0,71-\frac{\sqrt{2}}{2} \approx -0,71022≈0,71\frac{\sqrt{2}}{2} \approx 0,711

Γραφική Παράσταση:

Σχεδιάζοντας τα σημεία και ενώνοντάς τα, παίρνουμε τη γραφική παράσταση της y=συνxy = \sigma\upsilon\nu x στο [0,2π][0, 2\pi]. Λόγω της περιοδικότητας, η καμπύλη επαναλαμβάνεται σε κάθε διάστημα πλάτους 2π2\pi.

Συμμετρία:

Γνωρίζουμε ότι οι αντίθετες γωνίες έχουν ίδιο συνημίτονο, δηλαδή συν(−x)=συνx\sigma\upsilon\nu(-x) = \sigma\upsilon\nu x για κάθε x∈Rx \in \mathbb{R}. Αυτό σημαίνει ότι η συνάρτηση f(x)=συνxf(x) = \sigma\upsilon\nu x είναι άρτια συνάρτηση και επομένως η γραφική της παράσταση έχει άξονα συμμετρίας τον άξονα y′yy'y. ↔️

Ημίτονο και συνημίτονο είναι «δίδυμα»

Η γραφική παράσταση του συνημιτόνου είναι ακριβώς η γραφική παράσταση του ημιτόνου μετατοπισμένη προς τα αριστερά κατά π2\frac{\pi}{2}. Γι' αυτό ισχύει η ταυτότητα συνx=ημ(x+π2)\sigma\upsilon\nu x = \eta\mu(x + \frac{\pi}{2}).

Μελέτη της Συνάρτησης f(x)=εϕxf(x) = \varepsilon\phi x 📈📉

Επειδή η συνάρτηση f(x)=εϕxf(x) = \varepsilon\phi x είναι περιοδική με περίοδο π\pi, αρκεί να τη μελετήσουμε σε ένα διάστημα πλάτους π\pi, π.χ. το (−π2,π2)(-\frac{\pi}{2}, \frac{\pi}{2}). Το διάστημα είναι ανοικτό, αφού η συνάρτηση δεν ορίζεται στα −π2-\frac{\pi}{2} και π2\frac{\pi}{2}.

Μονοτονία:

Όταν το xx παίρνει τιμές από −π2-\frac{\pi}{2} προς το π2\frac{\pi}{2}, το σημείο Μ κινείται στον τριγωνομετρικό κύκλο κατά τη θετική φορά από το Β' προς το Β. Η τεταγμένη του σημείου Ε αυξάνει. Αυτό σημαίνει ότι η f(x)=εϕxf(x) = \varepsilon\phi x είναι γνησίως αύξουσα στο διάστημα (−π2,π2)(-\frac{\pi}{2}, \frac{\pi}{2}). ⬆️

Ασύμπτωτες:

  • Όταν το xx «τείνει» στο −π2-\frac{\pi}{2} από μεγαλύτερες τιμές, η εϕx\varepsilon\phi x «τείνει» στο −∞-\infty. Γι' αυτό λέμε ότι η ευθεία x=−π2x = -\frac{\pi}{2} είναι κατακόρυφη ασύμπτωτη της γραφικής παράστασης της ff.
  • Όταν το xx «τείνει» στο π2\frac{\pi}{2} από μικρότερες τιμές, η εϕx\varepsilon\phi x «τείνει» στο +∞+\infty. Γι' αυτό λέμε ότι η ευθεία x=π2x = \frac{\pi}{2} είναι κατακόρυφη ασύμπτωτη της γραφικής παράστασης της ff.

Πίνακας Τιμών:

x−π2-\frac{\pi}{2}−π3-\frac{\pi}{3}−π4-\frac{\pi}{4}−π6-\frac{\pi}{6}0π6\frac{\pi}{6}π4\frac{\pi}{4}π3\frac{\pi}{3}π2\frac{\pi}{2}
εϕx\varepsilon\phi xΔεν ορίζεται−3≈−1,7-\sqrt{3} \approx -1,7-1−33≈−0,6-\frac{\sqrt{3}}{3} \approx -0,6033≈0,6\frac{\sqrt{3}}{3} \approx 0,613≈1,7\sqrt{3} \approx 1,7Δεν ορίζεται

Γραφική Παράσταση:

Σχεδιάζοντας τα σημεία και λαμβάνοντας υπόψη τις ασύμπτωτες, παίρνουμε την καμπύλη της y=εϕxy = \varepsilon\phi x στο (−π2,π2)(-\frac{\pi}{2}, \frac{\pi}{2}). Λόγω της περιοδικότητας (π\pi), η ίδια καμπύλη επαναλαμβάνεται σε κάθε διάστημα της μορφής (kπ−π2,kπ+π2)(k\pi - \frac{\pi}{2}, k\pi + \frac{\pi}{2}), k∈Zk \in \mathbb{Z}.

Συμμετρία:

Είναι φανερό ότι η γραφική παράσταση της f(x)=εϕxf(x) = \varepsilon\phi x έχει κέντρο συμμετρίας το Ο, αφού εϕ(−x)=−εϕx\varepsilon\phi(-x) = -\varepsilon\phi x (περιττή συνάρτηση).

ΕΦΑΡΜΟΓΗ 1: Εύρεση Περιόδου ⏱️

Να βρεθεί η περίοδος της συνάρτησης f(x)=2 ημ(3x+π4)f(x) = 2\ \eta\mu(3x + \frac{\pi}{4}).

Λύση:

Η βασική συνάρτηση ημίτονο (ημ\eta\mu) είναι περιοδική με περίοδο 2π2\pi.

Αναζητούμε τον μικρότερο θετικό αριθμό TT τέτοιον ώστε f(x+T)=f(x)f(x+T) = f(x) για κάθε x∈Rx \in \mathbb{R}.

Έχουμε:

Για να ισχύει f(x+T)=f(x)f(x+T) = f(x), η διαφορά στη φάση, 3T3T, πρέπει να είναι ένα ακέραιο πολλαπλάσιο της περιόδου 2π2\pi της συνάρτησης ημίτονο.

Δηλαδή, πρέπει να ισχύει:

Επειδή θέλουμε τον μικρότερο θετικό αριθμό TT, επιλέγουμε τον μικρότερο θετικό ακέραιο kk, δηλαδή k=1k=1.

Άρα, η περίοδος της συνάρτησης f(x)=2 ημ(3x+π4)f(x) = 2\ \eta\mu(3x + \frac{\pi}{4}) είναι T=2π3T = \frac{2\pi}{3}. ✅

Κανόνας-συντόμευση για την περίοδο

Γενικά, η συνάρτηση f(x)=ημ(ωx+φ)f(x) = \eta\mu(\omega x + \varphi) (ή με συν\sigma\upsilon\nu) έχει περίοδο T=2π∣ω∣T = \frac{2\pi}{|\omega|}. Στο παράδειγμα, ω=3\omega = 3, οπότε T=2π3T = \frac{2\pi}{3} — ακριβώς όπως βρήκαμε αναλυτικά.