1. Βασική Θεωρία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Σωκράτη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Η κυριαρχία της Θήβας στην Ελλάδα 🏛️

Μετά τον Πελοποννησιακό πόλεμο η Σπάρτη προσπάθησε να επιβάλει την ηγεμονία της σε ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά δεν τα κατάφερε. Στο πρώτο μισό του 4ου αιώνα π.Χ. εμφανίζεται μια νέα δύναμη που δεν την περίμενε κανείς: η Θήβα, η μεγαλύτερη πόλη της Βοιωτίας. Για λίγα μόνο χρόνια η Θήβα θα γίνει η ισχυρότερη πόλη των Ελλήνων.

Η κατάσταση στη Θήβα 🇬🇷

Στον Πελοποννησιακό πόλεμο η Θήβα είχε ταχθεί με το μέρος της Σπάρτης. Μετά όμως τη λήξη του πολέμου η στάση της αλλάζει ριζικά: πρωτοστατεί στους συνασπισμούς εναντίον της πρώην συμμάχου της.

Στο εσωτερικό της η πόλη σπαράσσεται από διαμάχες ανάμεσα σε αριστοκρατικούς και δημοκρατικούς. Το πρώτο μισό του 4ου αιώνα π.Χ. δύο προσωπικότητες που ανήκουν στον δημοκρατικό χώρο, ο Πελοπίδας και ο Επαμεινώνδας, οδηγούν τη Θήβα στο κέντρο των ιστορικών εξελίξεων.

Πελοπίδας και Επαμεινώνδας ⚔️

Το 382 π.Χ. η Σπάρτη ανατρέπει με στρατιωτική επέμβαση το δημοκρατικό πολίτευμα της Θήβας και παραδίδει την εξουσία στους ολιγαρχικούς.

Το 379 π.Χ. οι Θηβαίοι δημοκρατικοί, με αρχηγό τον Πελοπίδα, ανατρέπουν τους ολιγαρχικούς και αποκαθιστούν το δημοκρατικό πολίτευμα.

Ο Ιερός Λόχος 🛡️

Ο Πελοπίδας συγκροτεί έναν αξιόμαχο στρατό με κύριο πυρήνα ένα σώμα από 300 άνδρες, τον Ιερό Λόχο. Οι άνδρες του Ιερού Λόχου συνδέονται μεταξύ τους με στενή φιλία και είναι πρόθυμοι να δώσουν τη ζωή τους για τη Θήβα.

Γιατί η φιλία γίνεται όπλο

Η ιδέα πίσω από τον Ιερό Λόχο ήταν απλή και ισχυρή: κανένας πολεμιστής δεν υποχωρεί μπροστά στον καλύτερό του φίλο. Έτσι ένα σώμα μόλις 300 ανδρών μπορούσε να κρατήσει τη γραμμή του εκεί που άλλοι θα είχαν σπάσει.

Ο νεότερος στρατηγός 🌟

Δίπλα στον Πελοπίδα βρίσκεται ο νεότερος Θηβαίος στρατηγός Επαμεινώνδας, μία από τις λαμπρότερες στρατιωτικές φυσιογνωμίες του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Ο στρατός των Θηβαίων συγκρούεται επανειλημμένα με τους Σπαρτιάτες και κατορθώνει να αποκρούει τις επιθέσεις τους.

Η μάχη στα Λεύκτρα (371 π.Χ.) 🏆

Το 371 π.Χ., στα Λεύκτρα της Βοιωτίας, ο στρατός των Σπαρτιατών συντρίβεται. Ο ίδιος ο βασιλιάς Κλεόμβροτος, ο οποίος οδηγούσε το στράτευμα, φονεύεται.

Η στρατιωτική μεγαλοφυΐα του Επαμεινώνδα, ο οποίος εφάρμοσε στη μάχη το στρατηγικό σχέδιο της λοξής φάλαγγας, οδήγησε τους Θηβαίους στη νίκη.

Η νέα τακτική: η λοξή φάλαγγα 🗺️

Μέχρι τότε οι δύο στρατοί παρατάσσονταν σε παράλληλες γραμμές με περίπου ίδιο βάθος παντού και συγκρούονταν μετωπικά. Ο Επαμεινώνδας άλλαξε αυτόν τον κανόνα.

Η βασική ιδέα της νέας τακτικής είναι ότι η κύρια δύναμη του στρατού συγκεντρώνεται στην επιθετική πτέρυγα σε τόσο βάθος, ώστε η διάσπαση των γραμμών του εχθρού να πετύχει οπωσδήποτε. Ταυτόχρονα η ασθενέστερη αμυντική πτέρυγα περιορίζει όσο γίνεται τη δράση της, έως ότου κριθεί η μάχη από την άλλη. Η πτέρυγα που νίκησε στρέφεται κατόπιν προς το κέντρο, ενώ η αμυντική περνά στην επίθεση, και ο εχθρός περισφίγγεται από τις δύο πλευρές.

Παράλληλη παράταξηΛοξή φάλαγγα
Κατανομή δυνάμεωνίδιο περίπου βάθος σε όλο το μέτωποσυγκέντρωση της κύριας δύναμης στη μία πτέρυγα
Επαφή με τον εχθρόόλο το μέτωπο ταυτόχροναπρώτα η ενισχυμένη πτέρυγα, μετά οι υπόλοιπες
Πώς κρίνεται η μάχηαπό τη γενική αντοχή των γραμμώναπό τη διάσπαση σε ένα συγκεκριμένο σημείο

Στα Λεύκτρα ο Επαμεινώνδας ενήργησε την επίθεση με την αριστερή πτέρυγα του πεζικού του, που είχε παραταχθεί σε εξαιρετικά μεγάλο βάθος (50 ανδρών), εναντίον της δεξιάς πτέρυγας του εχθρού (με βάθος 12 ανδρών), την οποία διοικούσε ο Κλεόμβροτος.

Μια ιδέα που ταξίδεψε στους αιώνες

Την τακτική αυτή αξιοποίησε αργότερα ο Μ. Αλέξανδρος και, πολλούς αιώνες μετά, ο Μ. Φρειδερίκος και ο Χίντεμπουργκ στη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου πολέμου.

Η μάχη στη Μαντίνεια (362 π.Χ.) 🐎

Ο θρίαμβος στα Λεύκτρα ανοίγει νέους ορίζοντες δράσης για τον Επαμεινώνδα. Εκστρατεύει στην Πελοπόννησο και φθάνει μέχρι τη Λακωνική, δηλαδή μέχρι την ίδια την περιοχή της Σπάρτης.

Το 370 π.Χ. ιδρύει τη Μεγαλόπολη και την καθιστά πρωτεύουσα της Αρκαδικής συμπολιτείας. Συγχρόνως, η Θήβα δρα προς τη Θεσσαλία. Εκεί, σε μια μάχη, ο Πελοπίδας σκοτώνεται, και ο Επαμεινώνδας συνεχίζει μόνος.

Το 362 π.Χ. ο Επαμεινώνδας επιχειρεί μία νέα εκστρατεία στην Πελοπόννησο, απειλώντας και την ίδια τη Σπάρτη, την οποία υπερασπιζόταν ο γέρος βασιλιάς Αγησίλαος. Στη μάχη στη Μαντίνεια (362 π.Χ.) οι Θηβαίοι νίκησαν, αλλά ο Επαμεινώνδας έπεσε νεκρός. Μετά τον θάνατό του, οι Θηβαίοι εγκατέλειψαν την Πελοπόννησο και η Θήβα έπαψε να παίζει πρωτεύοντα ρόλο στα ελληνικά πράγματα.

Οι δύο άνδρες που ανέδειξαν τη Θήβα 🤝

Ο βιογράφος Πλούταρχος μας άφησε μια εικόνα των δύο ηγετών. Ήταν, γράφει, και οι δύο το ίδιο πλασμένοι για κάθε αρετή, με τη διαφορά ότι ο Πελοπίδας έβρισκε μεγαλύτερη ευχαρίστηση στη γυμναστική, ενώ ο Επαμεινώνδας στη μάθηση: τον ελεύθερο χρόνο τους ο πρώτος τον περνούσε στις παλαίστρες και στα κυνήγια, ενώ ο άλλος ακούγοντας και φιλοσοφώντας.

Από όλα τα φυσικά τους χαρίσματα, το σπουδαιότερο κατά τον Πλούταρχο δεν ήταν καμία στρατιωτική ικανότητα, αλλά το ότι μέσα σε τόσους αγώνες και σε τόσες στρατιωτικές και πολιτικές ηγεσίες διαφύλαξαν μεταξύ τους, από την αρχή μέχρι το τέλος, μιαν απείραχτη αγάπη και φιλία.

Μετά τον Επαμεινώνδα: το χάος 📉

Ο ιστορικός Ξενοφών τελειώνει τα «Ελληνικά» του με την περιγραφή της μάχης στη Μαντίνεια και τονίζει ότι αληθινό χάος, «ἀκρισία», επικράτησε στην Ελλάδα μετά τον θάνατο του Επαμεινώνδα.

Πράγματι, μετά το 362 π.Χ. καμία από τις τρεις πόλεις που είχαν διεκδικήσει την ηγεμονία στην Ελλάδα — Αθήνα, Σπάρτη, Θήβα — δεν ήταν σε θέση να τη διεκδικήσει εκ νέου. Η παρακμή ήταν γεγονός. Στην Πελοπόννησο και την Κεντρική Ελλάδα όλα έχουν αποτελματωθεί. Άλλες ελληνικές δυνάμεις, άφθαρτες, θα οδηγήσουν σε λίγο τον ελληνισμό σε νέα φάση της ιστορικής του πορείας.

Σύνοψη του κεφαλαίου 📜

Ο Πελοποννησιακός πόλεμος (431-404 π.Χ.) ουσιαστικά καταστρέφει ολόκληρη την Ελλάδα. Η νικήτρια Σπάρτη είναι αδύνατη και δεν μπορεί να επιβάλει την ηγεμονία της. Τέλος, ηττάται από τη Θήβα. Αλλά και αυτής της πόλης η λάμψη είναι εφήμερη. Το χάος κυριαρχεί στην Ελλάδα.