Η παλιά γειτονιά 🏘️
Πριν διαβάσουμε 👀
Το κείμενο που ακολουθεί είναι από το βιβλίο «Ξανθίππου 5» της Άννας Δεϊμέζη-Καλιότσου. Η συγγραφέας κλείνει τα μάτια της και θυμάται τη γειτονιά όπου μεγάλωσε: το Κολωνάκι της Αθήνας γύρω στο 1930.
Καθώς διαβάζεις, πρόσεξε τι ακούγεται και τι φαίνεται σε εκείνη τη γειτονιά. Θα δεις ότι η πόλη του 1930 ήταν πολύ διαφορετική από την πόλη που ξέρεις σήμερα.
Το κείμενο 📖
Έκλεισα τα μάτια μου. Και τότε έγινε κάτι υπέροχο: σιγά σιγά έσβησε το σημερινό Κολωνάκι. Το δικό μου Κολωνάκι, η δική μου Δεξαμενή, η συνοικία των παιδικών μου χρόνων είναι αθάνατη! Οι δρόμοι γεμίζουν νεοκλασικά σπίτια 🏛️, κάθε πόρτα κι ένας φίλος! Οι περισσότεροι δρόμοι είναι χωματόδρομοι.
Οι πλανόδιοι πωλητές: Ο ψαράς με το πανέρι στο κεφάλι: «Φρέσκα ψάρια, πάρτε φρέσκα ψάρια!». Ο γαλατάς, πρωί και σούρουπο, με τα γιαούρτια ισορροπημένα δεξιά και αριστερά πάνω στη μακριά βέργα: «Γιαούρτι προοοόβειο!». Ο παγοπώλης στα σκαλιά της Λουκιανού.
Οι φωνές των παιδιών που παίζουν ξένοιαστα στους δρόμους, μέχρι να σκοτεινιάσει, μέχρι ν' ακουστεί η φωνή της μητέρας: «Φροσούλα, Αννούλα, ελάτε, τρώμε!...». 🍽️
Άννα Δεϊμέζη-Καλιότσου, «Ξανθίππου 5», εκδ. Πατάκη, Αθήνα, 1999
Η γειτονιά άλλοτε και τώρα 🔄
Η συγγραφέας δεν μας λέει ευθέως «τότε ήταν καλύτερα». Απλώς περιγράφει. Εμείς όμως, διαβάζοντας, βλέπουμε αμέσως τις διαφορές:
| Άλλοτε (1930) | Τώρα |
|---|---|
| Νεοκλασικά σπίτια, μονοκατοικίες | Ψηλές πολυκατοικίες |
| Κάθε πόρτα κι ένας φίλος | Συχνά δεν ξέρουμε ούτε τον διπλανό μας |
| Χωματόδρομοι | Ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι με αυτοκίνητα |
| Πλανόδιοι πωλητές στον δρόμο | Σούπερ μάρκετ και ηλεκτρονικά ψώνια |
| Τα παιδιά παίζουν στους δρόμους | Τα παιδιά παίζουν σε πάρκα και παιδικές χαρές |
Πριν μπουν τα ψυγεία στα σπίτια, οι άνθρωποι κρατούσαν τα τρόφιμά τους κρύα με κομμάτια πάγου! Γι' αυτό υπήρχε και το επάγγελμα του παγοπώλη, που πουλούσε πάγο από πόρτα σε πόρτα. Σήμερα το επάγγελμα αυτό έχει χαθεί εντελώς. 🧊
Ο θόρυβος της πόλης 🔊
Η παλιά γειτονιά είχε κι αυτή τους ήχους της: τις φωνές των πωλητών, τα παιχνίδια των παιδιών. Η σημερινή πόλη όμως έχει πολύ περισσότερο και πολύ πιο δυνατό θόρυβο: αυτοκίνητα, μηχανάκια, κόρνες, μηχανήματα.
Όταν ο θόρυβος γίνεται τόσο πολύς που μας ενοχλεί και μας βλάπτει, οι επιστήμονες τον ονομάζουν ηχορύπανση.
Ο δυνατός θόρυβος δεν είναι απλώς ενοχλητικός — βλάπτει την ακοή μας. Όταν ακούς μουσική με ακουστικά, κράτα την ένταση χαμηλά και κάνε διαλείμματα. 🎧
Ελέγχω αν κατάλαβα ✅
- Ποια συνοικία της Αθήνας θυμάται η συγγραφέας και ποια χρονιά περίπου;
- Ποιοι τρεις πλανόδιοι πωλητές αναφέρονται στο κείμενο και τι πουλούσε ο καθένας;
- Τι σημαίνει η φράση «κάθε πόρτα κι ένας φίλος»;
- Τι σηματοδοτούσε το τέλος του παιχνιδιού για τα παιδιά της γειτονιάς;
- Γιατί τα παιδιά τότε μπορούσαν να παίζουν στους δρόμους, ενώ σήμερα δεν μπορούν;