1. Βασική Θεωρία
Προσθέσαμε νέο παιχνίδι γι' αυτό το μάθημα!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ
Κάτι δεν κατάλαβες; Επίλεξε το κομμάτι και πάτα «Ρώτα τον Ευκλείδη». Σου το εξηγεί αμέσως.

Όταν ο άγνωστος πολλαπλασιάζεται ✖️

Ξέρεις ήδη πώς λύνουμε μια εξίσωση όπου ο άγνωστος προστίθεται ή αφαιρείται, όπως x+5=12x + 5 = 12. Τώρα θα μάθουμε τι κάνουμε όταν ο άγνωστος είναι παράγοντας μέσα σε ένα γινόμενο, δηλαδή όταν πολλαπλασιάζεται με έναν αριθμό. Για παράδειγμα: x×5=20x \times 5 = 20.

Από το εμβαδό στην εξίσωση 📐

Σκέψου ένα ορθογώνιο. Το εμβαδό του προκύπτει αν πολλαπλασιάσουμε το μήκος με το πλάτος:

Ας πούμε ότι θέλουμε ένα ορθογώνιο με εμβαδό 24 τετραγωνικά εκατοστά. Υπάρχουν πολλά ζευγάρια διαστάσεων που ταιριάζουν, όπως φαίνεται στον πίνακα:

Μήκος (εκ.)Πλάτος (εκ.)Εμβαδό (τ.εκ.)
6424
8324
12224
24124

Παρατηρούμε κάτι σημαντικό: όσο μεγαλώνει η μία πλευρά, τόσο μικραίνει η άλλη, ώστε το γινόμενό τους να παραμένει πάντα 24. Αν γνωρίζουμε το εμβαδό και τη μία πλευρά, μπορούμε πάντα να βρούμε την άλλη — και εκεί μπαίνει η εξίσωση.

Ο κανόνας: η αντίστροφη πράξη του πολλαπλασιασμού 🔄

Όταν ο άγνωστος είναι παράγοντας ενός γινομένου, για να τον απομονώσουμε κάνουμε την αντίστροφη πράξη του πολλαπλασιασμού, δηλαδή διαιρούμε το γινόμενο με τον άλλο παράγοντα.

Δες πώς δουλεύει σε μια εξίσωση:

Το 20 είναι το γινόμενο και το 5 είναι ο γνωστός παράγοντας. Για να βρούμε το xx, διαιρούμε το γινόμενο με τον γνωστό παράγοντα:

Γιατί δουλεύει αυτό;

Η εξίσωση είναι σαν μια ζυγαριά σε ισορροπία. Αν διαιρέσουμε και τα δύο μέλη της εξίσωσης με τον ίδιο αριθμό (εδώ το 5), η ισορροπία δεν χαλάει. Το αριστερό μέλος x×5:5x \times 5 : 5 γίνεται απλώς xx, γιατί ο πολλαπλασιασμός και η διαίρεση με τον ίδιο αριθμό «ακυρώνονται». Έτσι μένει μόνο ο άγνωστος!

Πάντα καλό είναι να επαληθεύουμε τη λύση: αντικαθιστούμε την τιμή που βρήκαμε στην αρχική εξίσωση και ελέγχουμε αν η πράξη βγαίνει σωστή. Στο παράδειγμά μας: 4×5=204 \times 5 = 20. ✅

Λύνοντας βήμα-βήμα ένα πρόβλημα 🧩

Ας δούμε πώς μετατρέπουμε ένα πρόβλημα καθημερινής ζωής σε εξίσωση. Μια μαθήτρια φυλάει ένα μικρό παιδί για να βγάλει χαρτζιλίκι και πληρώνεται 3 € την ώρα. Θέλει να μαζέψει 165 €. Πόσες ώρες πρέπει να δουλέψει;

Βήμα 1 – Ονομάζω τον άγνωστο. Ας πούμε ότι οι ώρες που χρειάζεται είναι ωω.

Βήμα 2 – Σχηματίζω την εξίσωση. Κάθε ώρα πληρώνεται 3 €, άρα για ωω ώρες θα πάρει 3×ω3 \times ω ευρώ, που πρέπει να ισούται με 165 €:

Βήμα 3 – Κάνω την αντίστροφη πράξη. Διαιρώ το γινόμενο (165) με τον γνωστό παράγοντα (3):

Βήμα 4 – Επαληθεύω. 3×55=1653 \times 55 = 165. ✅

Απάντηση: Χρειάζεται να δουλέψει 55 ώρες.

Ένα ακόμη παράδειγμα, με άλλο πλαίσιο 📝

Ένας μαθητής γράφει μια εργασία στον υπολογιστή. Κάθε σελίδα χωράει περίπου 250 λέξεις και η εργασία έχει συνολικά 1.500 λέξεις. Πόσες σελίδες θα χρειαστεί;

Ονομάζουμε τον αριθμό των σελίδων σσ. Κάθε σελίδα έχει 250 λέξεις, άρα:

Επαλήθευση: 250×6=1.500250 \times 6 = 1.500. ✅ Η εργασία θα είναι 6 σελίδες.

Όταν το αποτέλεσμα δεν είναι ακέραιος αριθμός 🔢

Δεν χρειάζεται η λύση μιας εξίσωσης να είναι πάντα φυσικός αριθμός. Για παράδειγμα, στην εξίσωση

διαιρούμε κανονικά:

Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι δεκαδικός αριθμός, και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό — απλώς σημαίνει ότι ο άγνωστος δεν είναι ακέραιος. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και όταν ο γνωστός παράγοντας είναι δεκαδικός, π.χ. στην εξίσωση 2,5×x=242,5 \times x = 24, όπου x=24:2,5=9,6x = 24 : 2,5 = 9,6.

Πώς «διαβάζουμε» μια εξίσωση σαν πρόβλημα 💬

Είναι σημαντικό να μπορούμε να «μεταφράζουμε» μια εξίσωση σε πρόβλημα καθημερινής ζωής και αντίστροφα. Η εξίσωση 6×x=186 \times x = 18 θα μπορούσε να περιγράφει το εξής: «Αγόρασα 6 περιοδικά, όλα με την ίδια τιμή xx ευρώ το καθένα, και ξόδεψα συνολικά 18 €. Πόσο κόστιζε το καθένα;» Ο άγνωστος εδώ είναι η τιμή ενός περιοδικού, όχι το συνολικό ποσό — γι' αυτό είναι σημαντικό να ξέρουμε ακριβώς τι αντιπροσωπεύει το xx πριν λύσουμε.

Τι κρατάμε 🎯

  • Όταν ο άγνωστος είναι παράγοντας γινομένου, για να τον βρούμε διαιρούμε το γινόμενο με τον άλλο (γνωστό) παράγοντα.
  • Η αντίστροφη πράξη του πολλαπλασιασμού είναι η διαίρεση.
  • Στην εξίσωση x×β=γx \times β = γ, η λύση είναι πάντα x=γ:βx = γ : β — προσοχή στη σειρά: διαιρούμε πάντα το γινόμενο με τον γνωστό παράγοντα.
  • Η λύση μπορεί να είναι ακέραιος ή δεκαδικός αριθμός, ανάλογα με τα δεδομένα.
  • Επαληθεύουμε πάντα αντικαθιστώντας την τιμή που βρήκαμε στην αρχική εξίσωση.
  • Πριν λύσουμε ένα πρόβλημα με εξίσωση, φροντίζουμε να ονομάσουμε καθαρά τον άγνωστο και να καταλάβουμε τι ακριβώς αντιπροσωπεύει.