Εξισώσεις με άγνωστο μειωτέο ή αφαιρετέο ➖
Ξέρεις ήδη πώς λύνουμε μια εξίσωση όταν ο άγνωστος είναι προσθετέος, δηλαδή σε μια πρόσθεση όπως . Τώρα θα μάθεις τι κάνουμε όταν ο άγνωστος βρίσκεται μέσα σε μια αφαίρεση. Εκεί υπάρχουν δύο διαφορετικές περιπτώσεις, και είναι πολύ σημαντικό να τις ξεχωρίζεις.
Θυμήσου πώς λέγονται οι όροι μιας αφαίρεσης:
Ο μειωτέος είναι ο αριθμός από τον οποίο αφαιρούμε (ο μεγαλύτερος, αυτός που «μειώνεται»). Ο αφαιρετέος είναι αυτός που αφαιρούμε. Ο άγνωστος μπορεί να βρίσκεται σε οποιαδήποτε από τις δύο αυτές θέσεις.
🟥 Όταν ο άγνωστος είναι ο μειωτέος
Έχουμε μια εξίσωση της μορφής . Εδώ ο άγνωστος είναι ο μειωτέος: κάτι που δεν ξέρουμε, από το οποίο αφαιρέσαμε 5 και μας έμεινε 12.
Για να βρούμε το , σκεφτόμαστε αντίστροφα: αφού αφαιρώντας 5 από το πήραμε 12, τότε το θα προκύψει αν προσθέσουμε στη διαφορά (12) τον αφαιρετέο (5):
Ο κανόνας είναι:
Όταν ο άγνωστος είναι ο μειωτέος, για να λύσουμε την εξίσωση προσθέτουμε στη διαφορά τον αφαιρετέο.
🟦 Όταν ο άγνωστος είναι ο αφαιρετέος
Τώρα δες μια εξίσωση όπως . Εδώ ξέρουμε τον μειωτέο (18) και τη διαφορά (7), αλλά δεν ξέρουμε τον αφαιρετέο — αυτό που αφαιρέσαμε.
Για να το βρούμε, σκεφτόμαστε: από το 18 αφαιρέσαμε κάτι και έμεινε 7. Άρα αυτό που αφαιρέσαμε είναι όσο μας λείπει για να φτάσουμε από το 7 στο 18, δηλαδή αφαιρούμε από τον μειωτέο τη διαφορά:
Όταν ο άγνωστος είναι ο αφαιρετέος, για να λύσουμε την εξίσωση αφαιρούμε από τον μειωτέο τη διαφορά.
Το πιο συχνό λάθος είναι να κάνεις πάντα την ίδια πράξη χωρίς να κοιτάξεις πού βρίσκεται το . Δεν λύνονται όλες οι εξισώσεις της αφαίρεσης με πρόσθεση! Αν ο άγνωστος είναι ο μειωτέος (π.χ. ), κάνεις πρόσθεση. Αν είναι ο αφαιρετέος (π.χ. ), κάνεις αφαίρεση. Κοίτα πρώτα τη θέση του και μετά αποφάσισε.
Γιατί ισχύει αυτό; Η ζυγαριά που ισορροπεί ⚖️
Μια εξίσωση είναι σαν μια ζυγαριά που ισορροπεί: ό,τι κάνουμε στη μία πλευρά, πρέπει να το κάνουμε και στην άλλη, ώστε η ισορροπία να μη χαλάσει.
Πάρε την εξίσωση . Αν προσθέσουμε 4 και στις δύο πλευρές, η ζυγαριά συνεχίζει να ισορροπεί:
Στο αριστερό μέρος, το και το αλληλοαναιρούνται, οπότε μένει μόνο το . Άρα:
Αυτός είναι ο λόγος που, όταν ο άγνωστος είναι μειωτέος, «προσθέτουμε στη διαφορά τον αφαιρετέο»: στην πραγματικότητα προσθέτουμε τον ίδιο αριθμό και στα δύο μέρη της εξίσωσης, για να απομείνει μόνος του ο άγνωστος.
Σχηματίζω και λύνω μια εξίσωση από ένα πρόβλημα 💶
Ας δούμε ένα πρόβλημα βήμα-βήμα. Μια μαθήτρια πήρε κάποια χρήματα από το πορτοφόλι της. Αγόρασε δύο πράγματα που κόστισαν συνολικά 6,40 €, και μετά διαπίστωσε πως της είχαν μείνει 2,30 €. Πόσα χρήματα είχε πάρει αρχικά;
Βήμα 1 — Ονομάζω τον άγνωστο. Ας πούμε ότι τα αρχικά χρήματα είναι .
Βήμα 2 — Σχηματίζω την εξίσωση. Αν από τα αφαιρέσουμε όσα ξόδεψε (6,40 €), μας μένουν 2,30 €:
Βήμα 3 — Λύνω. Ο άγνωστος είναι ο μειωτέος, άρα προσθέτω στη διαφορά τον αφαιρετέο:
Βήμα 4 — Επαληθεύω. Αντικαθιστώ το με 8,70 στην αρχική εξίσωση: . Ισχύει, άρα η λύση είναι σωστή. Η μαθήτρια είχε πάρει 8,70 €.
Ας δούμε τώρα μια περίπτωση όπου ο άγνωστος είναι ο αφαιρετέος. Ένα αγόρι ξεκίνησε με 1,20 € στην τσέπη του. Στον δρόμο του έπεσαν κάποια χρήματα και έφτασε με 0,85 €. Πόσα χρήματα του έπεσαν;
Ονομάζω τα χρήματα που έπεσαν. Η εξίσωση είναι:
Εδώ ο άγνωστος είναι ο αφαιρετέος, άρα αφαιρώ από τον μειωτέο τη διαφορά:
Επαλήθευση: . Σωστό! Του έπεσαν 35 λεπτά.
Ένα πρόβλημα με δύο τρόπους σκέψης
Στο ίδιο πρόβλημα με τα 8,70 €, θα μπορούσαμε να γράψουμε την εξίσωση και διαφορετικά, αν ξέραμε από την αρχή πόσα της έμειναν και πόσα ξόδεψε:
Εδώ ο άγνωστος είναι πάλι ο μειωτέος, οπότε ξανά προσθέτουμε: . Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, γιατί περιγράφει την ίδια πραγματική κατάσταση — απλώς οργανώνουμε τους αριθμούς με διαφορετικό τρόπο. Αυτό δείχνει πόσο χρήσιμο είναι να καταλαβαίνεις τι σημαίνει η εξίσωση, όχι μόνο πώς τη λύνεις μηχανικά.
| Μορφή εξίσωσης | Ποιος είναι ο άγνωστος; | Πράξη που κάνω | Παράδειγμα |
|---|---|---|---|
| Μειωτέος | Πρόσθεση: | ||
| Αφαιρετέος | Αφαίρεση: |
Τι κρατάμε 🎯
- Σε μια αφαίρεση, ο μειωτέος είναι ο αριθμός από τον οποίο αφαιρούμε, ο αφαιρετέος αυτός που αφαιρούμε, και το αποτέλεσμα είναι η διαφορά.
- Αν ο άγνωστος είναι ο μειωτέος (), λύνουμε με πρόσθεση: .
- Αν ο άγνωστος είναι ο αφαιρετέος (), λύνουμε με αφαίρεση: .
- Ο λόγος που δουλεύει αυτό είναι η ισορροπία της εξίσωσης: ό,τι προσθέτουμε ή αφαιρούμε σε μία πλευρά, πρέπει να το κάνουμε και στην άλλη.
- Πριν λύσεις, κοίτα πάντα πού βρίσκεται ο άγνωστος — δεν λύνονται όλες οι εξισώσεις με τον ίδιο τρόπο.
- Πάντα επαληθεύουμε τη λύση, αντικαθιστώντας τον άγνωστο με την τιμή που βρήκαμε.