Ύμνος στον άνθρωπο 🌍👨‍🌾👩‍🔬

Το απόσπασμα που ακολουθεί είναι από την αρχαία τραγωδία «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, που γράφτηκε το 441 π.Χ.

Πολλά είναι τα θαυμαστά,
μα τίποτα πιο θαυμαστό από τον άνθρωπο.
Αυτός περνά και πέρα από τον τρικυμισμένο άσπρο πόντο
με τις φουρτούνες του νοτιά,
διασχίζοντας τα κύματα που σηκώνονται ψηλά
κι από παντού τον δέρνουν. 🌊

Και την υπέρτατη θεά, τη Γη,
την άφθαρτη κι ακούραστη αυτός καταπονεί,
οργώνοντας χρόνο το χρόνο με αλέτρια
πάνω κάτω που τα σέρνουν τ’ άλογά του. 🌱🚜

O ψαράς, τοιχογραφία 16ου αι. π.Χ.
σε σπίτι στο Ακρωτήρι της Θήρας.
Αρχαία Ελλάδα, εκδ. Ι. Καρακωτσόγλου, Αθήνα, 1998.

Και των ελαφρόμυαλων πουλιών τη γενιά
με βρόχια παγιδεύει και κοπάδια αγριμιών,
και τα θαλάσσια θρέμματα στο πέλαγος,
όλα ο πολυμήχανος ο άνθρωπος
τα πιάνει με δίχτυα από πλεχτά σχοινιά. 🐟🐦

Και τ’ άγρια θηρία που τριγυρίζουν στα βουνά
με παγίδες τα δαμάζει,
και τ’ άλογο με την πυκνή τη χαίτη τιθασεύει
στον τράχηλο περνώντας του ζυγό,
καθώς και το βουνίσιο ταύρο τον αδάμαστο. 🐂🐎

Βρήκε ακόμα και τη γλώσσα να μιλεί,
και ιδέες υψηλές και νόμους
για την καλή διακυβέρνηση των πόλεων,
και πώς να φυλάγεται τη νύχτα στο ύπαιθρο
από της παγωνιάς τις προσβολές ❄️

και της φοβερής νεροσυρμής (βροχής), ο τετραπέρατος.
Απροετοίμαστος σε τίποτε δεν έρχεται που μέλλει να συμβεί.
Τον Άδη μόνο δεν θα μπορέσει να ξεφύγει,
φάρμακα όμως έχει επινοήσει,
για να γλιτώνει από τις αγιάτρευτες αρρώστιες. 💊👨‍⚕️

Μετάφραση: Γεράσιμος Μαρκαντωνά