Στάση βροχοσταλίδων (συνέχεια) 🌧️🌍
Το ίδιο κιόλας βράδυ, η Μικρή Αρκούδα έστειλε την απάντησή της μέσω μιας αστεροακτίνας. ✨ Και το παιδί, με τρεμάμενη φωνή, διάβασε: «Περιβάλλον, SOS!!!».
— Βέβαια! Πώς δεν το σκεφτήκαμε πιο πριν; Η Γη μας κινδυνεύει από τη μόλυνση. Γι’ αυτό είναι θυμωμένα τα σύννεφα, φώναξε το παιδί. 🌍
— Θα τα κάνουμε να ξεθυμώσουν, είπαν όλα τα παιδιά με μια φωνή, ξέροντας τώρα τι έπρεπε να κάνουν. 💪👧👦
Το επόμενο πρωί, τα παιδιά σκορπίστηκαν στις γειτονιές, πήγαν από σχολείο σε σχολείο, από σπίτι σε σπίτι, μιλώντας με άλλα παιδιά. 👨🏫 Αυτά με τη σειρά τους μίλησαν στους φίλους τους στις άλλες γειτονιές, και σύντομα όλα τα παιδιά της Γης γνώριζαν την αλήθεια. 🌍
Όμως, μόνα τους ήταν αδύνατο να αλλάξουν τον κόσμο. Γι’ αυτό, κάθε βράδυ, έπλεκαν στη μαμά ή στον παππού και τη γιαγιά τους μια ιστορία με το περιβάλλον και τα σύννεφα. Η ζεστασιά των παιδικών λόγων μαλάκωσε την καρδιά των μεγάλων. ❤️
Πολύ σύντομα, όλοι μιλούσαν για την προστασία του περιβάλλοντος. Στις γειτονιές, στις πλατείες, στα ξεραμένα πάρκα των πόλεων, ακόμα και στα Κοινοβούλια, όλοι συζητούσαν το ίδιο θέμα. 🌳
Τα μέτρα ήταν άμεσα: οι τραγουδιστάδες έπλεκαν εγκώμια στη μητέρα φύση, οι παραμυθάδες την τίμησαν με όμορφες ιστορίες, οι πολιτικοί έφτιαξαν νόμους να την προστατεύσουν και οι απλοί άνθρωποι της έδειξαν την αγάπη τους. 💚
Τα αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν, και τα παιδιά ήταν τα πρώτα που τα είδαν. 👀
— Είδατε που είχαμε δίκιο; φώναξε ένα παιδί. 🙌
— Πράγματι! Έχω καιρό να δω σκουπίδια στους δρόμους...
— Κοιτάξτε! Όλοι φυτεύουν δενδρύλλια στις πλαγιές! 🌱
— Τα φουγάρα έγιναν ανθοδοχεία! 🌺
Από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ανακοινώνονταν τα νέα από όλο τον κόσμο:
- Οι πετρελαιοκηλίδες δεν μολύνουν πια τις θάλασσες. 🌊
- Οι φωτιές ανάβουν μόνο για ζεστασιά. 🔥
- Τα αυτοκίνητα κινούνται με τη βοήθεια του ήλιου. ☀️
Ακόμα και οι βροχοσταλίδες δεν έμειναν ασυγκίνητες. Ήταν οι πρώτες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα, και ο ουρανός σκοτείνιασε. 🌧️
— Επιτέλους, βροχή! φώναξε ένας νεαρός.
— Η βροχή της σωτηρίας! πρόσθεσε μια κοπέλα.
— Το νερό της ζωής! είπε μια γριούλα με συγκίνηση.
Μήνες περίμεναν αυτή τη στιγμή, και η ευκαιρία δεν πήγε χαμένη. Μικροί και μεγάλοι βγήκαν στους δρόμους και γιόρτασαν τη βροχή! 🎉
Έτσι, η στάση των βροχοσταλίδων έληξε, με την υπόσχεση για ένα καινούριο ξεκίνημα και μια νέα ζωή... 🌍✨
Μερκούριος Αυτζής, Ουρανοκαμώματα, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2000 (διασκευή)